
Conductor
.(1894 - 1981)
ضبطهای کارل بوم از اپراهای موتسارت، واگنر و ریشارد اشتراوس همواره مورد تحسین منتقدان بودهاند؛ تحسینی که پس از درگذشت او در سال ۱۹۸۱ حتی بیشتر نیز شد. بیتردید، انتخاب خوانندگان برجسته برای ضبطهای اپراییاش تا حدی در موفقیت آنها نقش داشت، اما بوم، که در سال ۱۸۹۴ در گراتس متولد شد، پیوندی عمیق با سنت موسیقایی سرزمین مادری خود، یعنی اتریش و آلمان، نیز برقرار کرده بود. شاگردی نزد ماندیچفسکی، یکی از نزدیکترین دوستان و محرمرازهای موسیقایی برامس، این پیوند را غنیتر کرد. بسیاری از بهترین اجراهای بوم، چه در اپراها و چه در سمفونیهای بتهوون، شوبرت و بروکنر، از زیباییای حسی و ظرافتی ویژه در جملهبندی بیانی برخوردار بودند. سبک رهبری بوم موجز و کمجلوه بود؛ ویژگیای که شاید انگیزههای سیاسی نیز در شکلگیری آن نقش داشتهاند. بوم در سالهای آغازین رایش سوم، تحسین خود را نسبت به هیتلر ابراز کرد؛ موضعی که از نظر حرفهای در آلمان برایش پیامد منفی نداشت. با این حال، او هرگز به حزب نازی نپیوست و همکاری خود را با کارگردانان و طراحان مخالف نازیسم ادامه داد. بوم همچنین از حامیان تأثیرگذار اپراهای مدرنیستی آلبان برگ، یعنی «ووتسک» و «لولو»، بود. امروزه شمار چشمگیری از ضبطهای او همچنان از تحسین منتقدان برخوردارند.