
Composer
.(1842 - 1912)
ماسنِه در دوران «بل اپوک» (عصر طلایی)، دورهای سرشار از خوشبینی فرهنگی و فناورانه که سرانجام با آغاز جنگ جهانی اول درهم شکست، برجستهترین آهنگساز اپرای فرانسه بود. استعداد او در خلق ملودیهای درخشان و بهرهگیری از غنای هارمونیک، در مجموعهای چشمگیر شامل ۳۲ اپرا جلوهگر شد. در میان آثارش، دو قطعهٔ سازی نیز به شهرتی ویژه دست یافتند: موسیقی بالهٔ اپرای «السید» (۱۸۸۵) و «مدیتاسیون» (تأمل)، قطعهای با محوریت ویولن از اپرای «تائیس» (۱۸۹۴). ماسنِه در سال ۱۸۴۲ در مونتو به دنیا آمد و پس از فراگیری درسهای موسیقی نزد مادرش، که نوازندهای آماتور بود، در یازدهسالگی به کنسرواتوار پاریس راه یافت. او پیانیستی درخشان بود، اما این تجربهٔ نوازندگی سازهای کوبهای در ارکسترهای تئاتر بود که شعلهٔ خلاقیتش را برافروخت. نخستین موفقیت بزرگ او در سال ۱۸۸۴ با اپرای «مانون» رقم خورد و پس از آن، در سال ۱۸۹۲، اپرای «ورتر» به روی صحنه رفت. ماسنِه که بهطرزی تغییرناپذیر فروتن بود، بسیاری از اجراهای نخست اپراهایش را در کنار خانواده و در خانه سپری میکرد؛ بااینحال، هرگز از تحسین admirers و ستایشگران بیبهره نماند، حتی زمانی که در سالهای پایانی عمرش دبوسی و راول تمام توجهها را به خود جلب کرده بودند. او در سال ۱۹۱۲، در هفتادسالگی درگذشت.