
Piano
.(1914 - 1990)
پیانیست ویرتئوز، خورخه بولت، آموزش نوازندگی پیانو را از ۹سالگی آغاز کرد. پیشرفت چشمگیر او توجه استادان محلیاش را جلب کرد و در ۱۲سالگی بورسیهای دریافت کرد تا برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا برود و در مؤسسهٔ موسیقی کرتیس در فیلادلفیا تحصیل کند. استاد پیانوی او در آنجا دیوید ساپرتون بود. او از سال ۱۹۳۲ نزد لئوپولد گودوفسکی و موریتس روزنتال و برای مدتی کوتاه نیز نزد رودلف سرکین به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۳۷ جایزهٔ نومبورگ و در سال ۱۹۳۸ جایزهٔ یوزف هوفمان را دریافت کرد. در سال ۱۹۳۹ دستیار آموزشی رودلف سرکین در مؤسسهٔ موسیقی کرتیس شد. بولت در سال ۱۹۴۲ به نیروهای مسلح ایالات متحده پیوست. پس از پایان جنگ، بخشی از نیروهای اشغالگر آمریکا در ژاپن بود. در همان دوران، نخستین اجرای اپرای «میکادو» اثر گیلبرت و سالیوان را در ژاپن رهبری کرد. او پس از گذراندن دورههایی از آموزش خصوصی نزد آبرام چاسین، فعالیت حرفهای خود را بهعنوان پیانیست از سر گرفت. طی چند سال، بهعنوان نوازندهای ویرتئوز با قدرتی حیرتانگیز شهرت یافت؛ پیانیستی که میتوانست دشوارترین آثار لیست را چنان با سهولت و روانی طبیعی اجرا کند که این تصور را به وجود میآورد گویی تواناییهای پیانویی او هیچ محدودیتی ندارد. او ریاست گروه آموزشی پیانو در مؤسسهٔ کرتیس را بر عهده گرفت و همچنین عضو هیئت علمی پیانو در دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون شد. زمانی که در آمریکا زندگی میکرد، ترجیح میداد نام کوچک خود را با تلفظ انگلیسی «جورج» بیان کنند. بولت تقریباً تا پایان عمر، فعالیت گستردهای در زمینهٔ اجرا و ضبط موسیقی داشت. بیشتر ضبطهای او برای شرکت دکا (لندن) انجام شدند. او اجراهای ارزشمند بسیاری از خود به یادگار گذاشت؛ بهویژه اجراهایی از آثار مهم پیانویی فرانتس لیست، در کنار کنسرتوها و آثار دیگر. با وجود هیجان و شور فراوانی که برخی از این ضبطها در خود داشتند، بولت هنرمندی بود که تمام گسترهٔ درخشش و تواناییهای نوازندگیاش از طریق میکروفون قابل ثبت نبود.