جنیفر ویویَن در سهسالگی، بهخاطر آوازخوانی در یک مسابقهٔ استعدادیابی محلی، برندهٔ یک توپ شد. بیستوسه سال بعد، او نخستین خوانندهٔ بریتانیایی بود که جایزهٔ معتبر مسابقهٔ بینالمللی ژنو (Concours de Genève) را از آنِ خود کرد؛ اما دستاوردی بسیار مهمتر نیز در انتظارش بود: آغاز حرفهای درخشان بهعنوان خوانندهٔ اپرای سوپرانو. ویویَن در سال ۱۹۲۵ در برودستیرز، واقع در شهرستان کِنت انگلستان، متولد شد و در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، در فضایی رشد کرد که بنجامین بریتن بر موسیقی آن تسلط داشت. او فعالیت حرفهای خود را در گروه کر اپرای گلیندبورن آغاز کرد، اما همکاری نزدیکش با آثار بریتن و گروه اپرای انگلیسیِ این آهنگساز بود که نقش مهمی در تثبیت جایگاه او ایفا کرد. نقشهایی همچون لیدی ریچ در اپرای گلوریانا (Gloriana)، پرستارِ حاکم در پیچش پیچها (The Turn of the Screw) و تیتانیا در رویای شب نیمهٔ تابستان (A Midsummer Night’s Dream) برای صدای او خلق شدند. او همچنین با ویلیام والتون و آرتور بلیس همکاری داشت. بااینحال، رپرتوار ویویَن بسیار فراتر از اپرای معاصر بود. صدای سوپرانوی شفاف، زلال و خوشبیان او در احیای آثار دورهٔ باروک، بهویژه آثار هندل و پرسل، نقشی مؤثر داشت. او همچنین بهعنوان تکخوان آثار اوراتوریو بسیار مورد توجه بود. ویویَن در بالاترین سطح حرفهای و در عرصهٔ بینالمللی فعالیت میکرد و در کنار بسیاری از رهبران ارکستر برجسته، با لئونارد برنستاین و کارلو ماریا جولینی نیز همکاری داشت. مرگ زودهنگام او در ۴۹سالگی، درست در اوج پختگی هنری و دوران شکوفایی حرفهایاش، به زندگی و فعالیتهایش پایان داد.