
Conductor , Piano
.(1943 - 2021)
جیمز لواین که در دوران تصدی مدیر موسیقی اپرای متروپولیتن نیویورک، در مجموع ۲۵۵۲ اجرا را رهبری کرد، در سال ۱۹۴۳ در سینسیناتی به دنیا آمد. پدرش نوازندهٔ ویولن بود و مادرش پیشتر بهعنوان بازیگر در برادوی فعالیت میکرد. لواین که از کودکی استعداد چشمگیری در نواختن پیانو داشت، در دهسالگی کنسرتو پیانوی شمارهٔ ۲ مندلسون (۱۸۳۷) را با ارکستر سمفونیک سینسیناتی اجرا کرد؛ اما در سالهای نوجوانی، بیش از پیش به رهبری ارکستر علاقهمند شد. او مسیر حرفهای خود را بهگونهای پیش برد که آموزش موسیقی همچنان جایگاهی مهم در آن داشت؛ بهویژه در جشنوارهٔ راوینیا در ایالت ایلینوی، اقامتگاه تابستانی ارکستر سمفونیک شیکاگو. لواین نخستین بار در سال ۱۹۷۱، با رهبری اپرای توسکا اثر پوچینی (۱۹۰۰)، در اپرای متروپولیتن ظاهر شد. پنج سال بعد، دورهٔ چهلسالهٔ فعالیتش را بهعنوان مدیر موسیقی این مجموعه آغاز کرد. او خود رهبری بسیاری از اجراهای اپرا را بر عهده داشت و رپرتواری گسترده را پوشش میداد که آثار وردی و واگنر در آن جایگاهی برجسته داشتند. سبک رهبری لواین بر بیتکلفی و گسترشی طبیعی در بیان موسیقایی تکیه داشت؛ رویکردی که مخاطبان را بهشدت جذب میکرد و در اپراهایی با حالوهوای بسیار متفاوت، از کمدی درخشان وردی، فالستاف (۱۹۰۱)، تا اپرای مجلل اشتراوس، شوالیهٔ گل سرخ (Der Rosenkavalier، ۱۹۱۰)، بهخوبی جلوهگر میشد. یکی از رویدادهای مهم دوران فعالیت او، اجرای اپرای مدرنیستی آرنولد شونبرگ، موسی و هارون (۱۹۳۲)، در اپرای متروپولیتن در سال ۱۹۹۹ بود. لواین استانداردهای نوازندگی ارکسترال این مجموعه را به سطحی جهانی ارتقا داد. او همچنین نوازندگان ارکستر را در مجموعهکنسرتهایی در تالار کارنگی رهبری کرد که خود بنیان گذاشته بود. خوانندگان نیز از مهارت او در همراهیِ حمایتگرانه هنگام اجراهایشان قدردانی میکردند. لواین از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک بوستون بود و در همان دوران، بهطور منظم بهعنوان رهبر مهمان با ارکسترهای فیلارمونیک برلین، فیلارمونیک وین و اشتاتسکاپلهٔ درسدن همکاری میکرد. سالهای پایانی زندگی او تحتتأثیر مشکلات جسمانی، از جمله بیماری پارکینسون، قرار گرفت و سرانجام در سال ۲۰۲۱ درگذشت.