هایمه لارِدو، نوازندهٔ ویولن و رهبر ارکستر، در سال ۱۹۴۱ در کوچابامبای بولیوی به دنیا آمد و در هفتسالگی همراه خانوادهاش به ایالات متحده مهاجرت کرد. او فراگیری موسیقی را نزد آنتونیو دِ گراسی آغاز کرد و سپس در مؤسسهٔ کرتیس در فیلادلفیا به تحصیل پرداخت؛ جایی که ایوان گالامیان استاد ویولن او بود. پس از آن به نیویورک نقل مکان کرد. همسر نخست او، روت لارِدو، پیانیست، بود که در سال ۱۹۶۰ با او ازدواج کرد و تا زمان جداییشان در سال ۱۹۷۴، بهطور منظم در اجراها بهعنوان نوازندهٔ همراه پیانو با او همکاری داشت. رسیتال لارِدو در تالار کارنگی در سال ۱۹۶۰، آغازگر فعالیت حرفهای او در عرصهٔ اجرا بود. او پس از آن با بیشتر ارکسترهای بزرگ آمریکا و همچنین شمار زیادی از گروههای موسیقی بریتانیا به اجرا پرداخت. رپرتوار گستردهٔ لارِدو بهخوبی در آثار ضبطشدهاش بازتاب یافته است. این آثار، علاوه بر قطعاتی برای ویولن با همراهی پیانو، شامل ضبطهایی با گلن گولد، پیانیست، و نیز ضبطهای کوارتت پیانو با همکاری یو-یو ما، نوازندهٔ ویولنسل؛ امانوئل اکس، پیانیست؛ و آیزاک استرن، نوازندهٔ ویولن، میشوند. او در کنار تسلط بر رپرتوار اصلی موسیقی کلاسیک، با اجراهای متقاعدکننده از آثار آهنگسازان آمریکایی همچون آرون کوپلند و چارلز آیوز، دامنهٔ هنری خود را گسترش داد. لارِدو با وجود آنکه همچنان بهعنوان نوازندهٔ ویولن اجرا میکند، در سالهای اخیر بیشازپیش به رهبری ارکستر روی آورده است. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک ورمانت بود. لارِدو و همسرش، شارون رابینسون، نوازندهٔ ویولنسل، از سال ۲۰۱۲ در مؤسسهٔ موسیقی کلیولند تدریس میکنند. این دو همچنین به همراه پیانیست، جوزف کالیشتاین، اعضای تریوی نامدار «کالیشتاین–لارِدو–رابینسون» را تشکیل میدهند.