
Tenor
.(1964)
ایان بوستریج، یکی از متمایزترین خوانندگان تنور انگلستان، گسترهای چشمگیر از رنگآمیزیهای صوتی را با هوشی تیزبین، ژرفنگر و همواره جستوجوگر در هم میآمیزد. اجراهای او اغلب تفسیری نامتعارف و گاه چالشبرانگیز از آثار ارائه میدهند؛ اما در بهترین نمونهها، بهویژه در اجرای لیدهای فرانتس شوبرت، هوگو ولف و بنجامین بریتن، تفسیری روشنگرانه و عمیقاً تأثیرگذار پدید میآورند. این ویژگی بیش از هر چیز از توجه دقیق او به متن اشعار و درک ظریفش از ارتباط میان کلام و موسیقی سرچشمه میگیرد. بوستریج در سال ۱۹۶۴ در لندن متولد شد و در رشتهٔ تاریخ تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۰ مدرک دکتری خود را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. او پیش از آنکه حرفهٔ خوانندگی را دنبال کند، در همین دانشگاه به تدریس تاریخ و نظریهٔ سیاسی پرداخت. نخستین رسیتال او در سالن ویگمور لندن در سال ۱۹۹۳ برگزار شد و یک سال بعد، نخستین حضورش در جشنوارهٔ آلدبورگ رقم خورد. رپرتوار بوستریج آثاری از باخ و هندل و نیز شمار قابلتوجهی از ترانههای هنری فرانسوی را در بر میگیرد؛ بااینحال، نام او بیش از همه با موسیقی بنجامین بریتن، بنیانگذار جشنوارهٔ آلدبورگ، پیوند خورده است. بهطور گستردهتر، او با رپرتواری نیز شناخته میشود که با پیتر پیرز، خوانندهٔ تنور و شریک زندگی و همکار هنری بریتن، ارتباط دارد. اگرچه اندام باریک و ظریف بوستریج اجرای نقشهایی را که به حضور جسمانی قدرتمند نیاز دارند، مانند نقش پیتر گرایمز، برای او نامناسب میسازد، اما او بسیاری از دیگر نقشهای اپرایی و بخش مهمی از رپرتوار پیتر پیرز را با موفقیت اجرا کرده است. افزون بر این، صدای او در مقایسه با صدای پیرز از گسترهٔ صوتی وسیعتری برخوردار است و از آغاز سدهٔ بیستویکم، غنای لیریک و لطافت بیانی آن نیز افزایش یافته است.