
Conductor
.(1908 - 1989)
هربرت فون کارایان (Herbert von Karajan) که در سال ۱۹۰۸ در سالزبورگ به دنیا آمد، در عصر تلویزیون و سینما به تجسم رهبر ارکسترِ اَبَرستارهای در سطح بینالمللی تبدیل شد. استعداد چشمگیر او در روابط عمومی و شمّ تجاری نیرومندش باعث شد از رسانههای نوظهور به شیوههایی بهره ببرد که از نظر برخی افراد بحثبرانگیز بود؛ بااینحال، تلاشهای او دامنهٔ دسترسی موسیقی کلاسیک را بسیار فراتر از تالارهای اپرا و سالنهای کنسرت گسترش داد. تخمین زده میشود که او حدود ۲۰۰ میلیون صفحه و آلبوم موسیقی فروخته باشد؛ رقمی که میتواند او را به پرفروشترین هنرمند موسیقی کلاسیک در تمام دوران تبدیل کند. همچنین کمتر هنرمندی در عرصهٔ موسیقی کلاسیک تا این اندازه به جنبههای فنی فرایند ضبط موسیقی توجه نشان داده است. بااینحال، باید تأکید کرد که کارایان بسیار فراتر از یک نمایشگر سطحی بود. ضبطهای او از آثار استادان دورهٔ رمانتیک اتریشی ـ آلمانی و دوران پیشامدرن، از جمله بتهوون، واگنر، بروکنر، مالر و ریشارد اشتراوس، همچنان از سوی بسیاری نمونههایی شاخص و الگو به شمار میروند. غنای باشکوه و پرطنین صدای ارکستر در اجراهای او با درکی استثنایی از ساختار کلی موسیقی همراه بود؛ درکی که حتی در ساختارهای عظیم و پیچیدهای مانند اپراهای متأخر واگنر نیز آن را حفظ میکرد. او در زمینهٔ بیان عاطفی نیز اغلب به لایههای عمیق احساسی موسیقی نفوذ میکرد. اگرچه تمرکز اصلی کارایان بر موسیقی آلمان و زادگاهش، اتریش، بود، با اجرای آثار فرهنگهای موسیقایی دیگر نیز به موفقیتهای چشمگیری دست یافت؛ بهویژه آثار وردی، دبوسی، راول، سیبلیوس و شوستاکوویچ. کارایان در سال ۱۹۸۹ در خانهاش در آنیف، در حومهٔ شهر سالزبورگ، درگذشت.