
Conductor , Oboe
.(1920 - 2021)
هلموت وینشرمان (Helmut Winschermann) در نیمهٔ نخست دوران حرفهای خود بهعنوان نوازندهٔ ابوا و مدرس این ساز فعالیت میکرد؛ اما پس از تأسیس گروه «سولیستهای باخ آلمان» (German Bach Soloists) در سال ۱۹۶۰، رهبری این گروه را بر عهده گرفت و به همراه آن به شهرتی بینالمللی دست یافت. وینشرمان متخصص موسیقی باروک و از طرفداران رویکرد تفسیری «مکتب قدیم» بود. او سولیستهای باخ آلمان را در تورهای متعدد و تحسینشدهای در سراسر اروپا و آسیا رهبری کرد و با این گروه دهها اثر ضبط کرد که با استقبال گستردهای روبهرو شدند. هرچند برخی منتقدان و نوازندگان رویکرد تفسیری محافظهکارانهتر وینشرمان را کمرمقتر توصیف کردهاند، انتخابهای او در زمینهٔ سرعت اجرا عموماً سنجیدهتر از آن است که بتوان آنها را صرفاً کند دانست. استفادهٔ او از لگاتو (اجرای پیوسته و روان نتها) نرم و یکدست، اما در عین حال دقیق و قاطع بود؛ همچنین تفسیرهای کلی او از آثار، ضمن برخورداری از شور و سرزندگی، بر شناخت تاریخی موسیقی استوار بودند. ضبطهای وینشرمان در آغاز برای شرکتهای بزرگ ضبط موسیقی، از جمله فیلیپس (Philips) و دکا (Decca)، تهیه میشدند. هرچند برخی از این آثار هنوز از طریق همین شرکتها در دسترساند، بیشتر آنها را میتوان در انتشارهای مجدد شرکتهایی مانند موزیکافون (Musicaphon)، پنتاتون (Pentatone)، لیزردیسک (Laserdisc)، پروفیل (Profil) و ناشران دیگر یافت. هلموت وینشرمان در ۲۲ مارس ۱۹۲۰ در شهر مولهایم آن در رور (Mülheim an der Ruhr) آلمان به دنیا آمد. او پس از تحصیل در شهر اِسن آلمان و پاریس، فعالیت حرفهای خود را بهعنوان نوازندهٔ ابوا در ارکستر آغاز کرد. در سال ۱۹۳۹ به عضویت ارکستر شهرداری اوبرهاوزن درآمد. در سال ۱۹۴۵، وینشرمان بهعنوان نوازندهٔ اصلی ابوا در ارکستر سمفونیک رادیو فرانکفورت منصوب شد. او بعدها همین سمت را در ارکستر سمفونیک رادیو هِسِن نیز بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۸ به کادر آموزشی مدرسهٔ عالی موسیقی دتمولد (Hochschule für Musik Detmold) پیوست و در سال ۱۹۵۶ ریاست دپارتمان ابوا به او واگذار شد. سال سرنوشتساز در زندگی حرفهای وینشرمان، سال ۱۹۶۰ بود؛ زمانی که گروه «سولیستهای باخ آلمان» را تأسیس کرد. این گروه، که با سازهای تاریخی اجرا میکرد، نهتنها به آثار یوهان سباستیان باخ، بلکه به آثار دیگر آهنگسازان دورهٔ باروک و حتی برخی آهنگسازان دورهٔ کلاسیک، مانند موتسارت ــ از جمله ۱۷ سونات کلیسایی او ــ و هایدن نیز میپرداخت. این گروه همچنین آثار آوازی اجرا میکرد. وینشرمان در آغاز، ضمن رهبری گروه سولیستهای باخ آلمان، همچنان بهعنوان نوازندهٔ ابوا نیز در آن مینواخت. با گذشت زمان، اما، این دو نقش را از یکدیگر جدا کرد و عمدتاً در کنسرتها بهعنوان رهبر گروه ظاهر شد. در سراسر دههٔ ۱۹۶۰ و سالهای پس از آن، وینشرمان و گروه سولیستهای باخ آلمان شمار فراوانی اثر ضبط کردند و بهطور منظم به تورهای اجرایی رفتند؛ بهگونهای که این گروه تا سال ۱۹۹۶، بهتنهایی ۱۴ بار در ژاپن به اجرای برنامه پرداخته بود! از اوایل دههٔ ۱۹۸۰، با ظهور گروههای دیگری که گفته میشد در اجرای موسیقی باروک به اصالت تاریخی بیشتری پایبندند، محبوبیت این گروه تا اندازهای کاهش یافت. در سال ۱۹۹۲، وینشرمان بهعنوان عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن (Royal Academy of Music) برگزیده شد. او و گروهش در قرن بیستویکم نیز به فعالیت ادامه دادند، هرچند آثار ضبطشدهٔ جدید اندکی منتشر کردند. ~ رابرت کامینگز (Robert Cummings)