هلموت مولر-بروهل رهبر ارکستر آلمانی و هنرمندی بسیار مورد احترام بود. همکاری طولانیمدت او با ارکستر مجلسی کلن، چه در اجراهای زنده و چه در استودیوهای ضبط، باعث شد شمار زیادی از منتقدان و مخاطبان به هنر او علاقهمند شوند. او برای چندین شرکت بزرگ ضبط موسیقی، از جمله Naxos، EMI و Koch Schwann، آثاری ضبط کرد. هلموت مولر-بروهل در شهر بروهل آلمان به دنیا آمد. استعداد موسیقایی او از همان سالهای نخست زندگی آشکار بود، اما تا پایان تحصیلاتش در رشتههای فلسفه و الهیات کاتولیک، بهطور جدی به انتخاب موسیقی بهعنوان حرفهٔ آیندهاش فکر نکرد. او سپس وارد دانشگاه کلن شد و در آنجا موسیقی را نزد یوزف اشمیت-گئورگ و کارل گوستاو فلرر آموخت. همچنین بهصورت خصوصی نزد ارنست نیپِس به فراگیری ویولن و ویولا پرداخت. در سال ۱۹۵۵، هنگامی که مولر-بروهل بهتازگی در حال پیشرفت در مسیر حرفهای خود بود، ابتلا به بیماری سل موقتاً فعالیتهایش را متوقف کرد. اندکی پس از بهبودی، با ولفگانگ اشنایدرهان، ویولننواز برجسته، آشنا شد؛ هنرمندی که بعدها به راهنمای موسیقایی او تبدیل شد. مولر-بروهل در سال ۱۹۵۸ همکاری طولانی خود را با ارکستر مجلسی کلن آغاز کرد؛ گروهی که هرمان آبندرُت در سال ۱۹۲۳ بنیان گذاشته بود. او در دوران جوانی، رهبری ارکستر را نزد آبندرُت آموخت و در سال ۱۹۶۴ بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر مجلسی کلن منصوب شد. مولر-بروهل خیلی زود بهخاطر تفسیرهایش از رپرتوار موسیقی باروک شهرت یافت و دیری نپایید که رهبری گروه مستقر در کلن را در اجرای آثاری با سازهای تاریخی بر عهده گرفت. این گروه در سال ۱۹۷۶، با پایبندی دقیق به اصول اجرای تاریخی و استفاده از سازهای اصیل دوره، نام Capella Clementina را برای خود برگزید. در این دوره، مولر-بروهل و ارکسترش تحسین فراوانی برانگیختند و برخی منتقدان آنها را از مهمترین گروههای فعال در عرصهٔ اجرای تاریخی موسیقی میدانستند. در سال ۱۹۸۷، گروه بار دیگر به نام اصلی خود، یعنی ارکستر مجلسی کلن، بازگشت و استفاده از سازهای مدرن را از سر گرفت؛ هرچند همچنان به اصول اجرای تاریخی پایبند ماند. سال بعد، مولر-بروهل و گروهش مجموعهکنسرتی بسیار موفق با عنوان Das Meisterwerk (شاهکار) را در تالار فیلارمونیک کلن راهاندازی کردند. برنامههای این مجموعه عمدتاً به رپرتوار باروک اختصاص داشت. در سال ۱۹۹۵، مولر-بروهل رهبری کنسرتهایی از این مجموعه را در تالار شانزهلیزهٔ پاریس بر عهده گرفت. از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد، او انتشار شمار زیادی از ضبطهای خود را با شرکت Naxos آغاز کرد. برخی از این آثار نشان میدادند که تسلط او به رپرتوار موسیقی به دورهٔ باروک محدود نیست: او مجموعهای گسترده از سمفونیهای هایدن و همچنین چندین آلبوم از آثار موتسارت را با ارکستر مجلسی کلن ضبط کرد. در نخستین دههٔ قرن بیستویکم، مولر-بروهل همچنان با این ارکستر فعال بود و هم در کنسرتها و هم در استودیوهای ضبط به فعالیت ادامه میداد.