
Conductor
.(1953)
افراد کمی به اندازهٔ هری کریستوفرز در ارتقای استانداردها و گسترش دامنهٔ فعالیت گروههای کُر مجلسی نقش داشتهاند. ایدهآل او در آواز کُرال، ترکیبی از خلوص و گرما، سایهروشنهای صوتی، قدرت و دقت است. کریستوفرز که در سال ۱۹۵۳ متولد شد، از همان دوران کودکی و با خواندن در مقام صدای زیرِ پسرانه (تریبل) در کلیسای جامع کانتربری، با سنت کُرال انگلیسی آشنا شد. سپس با حضور در گروه کُر کالج مگدالنِ آکسفورد، تجربهٔ خود را در این زمینه گسترش داد. او فعالیت حرفهای خود را بهعنوان خوانندهٔ تنور در کلیسای وستمینستر و گروه آوازخوانان بیبیسی آغاز کرد. اندکی پیش از فارغالتحصیلی از دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۷۷، از او دعوت شد کنسرتی با حضور خوانندگان پیشین گروه کُر کالج مگدالن ترتیب دهد. دستمزد هر یک از این خوانندگان برای زحماتشان پنج پوند و یک پیمانه آبجو بود! این گروه، هستهٔ اولیهٔ سیکستین (The Sixteen) را تشکیل داد؛ گروهی که در ماه مه ۱۹۷۹ نخستین اجرای خود را برگزار کرد. سیکستین با ضبطهایی مبتنی بر رویکرد اجرای آگاهانه از نظر تاریخی، بهتدریج مخاطبانی وفادار پیدا کرد. از جملهٔ آثار ضبطشدهٔ آن میتوان به موسیقی کتاب کُر ایتون، متعلق به قرن پانزدهم، اوراتوریوهای هندل و آثاری از مونتهوردی، پورسل و یوهان سباستیان باخ اشاره کرد. سیکستین به رهبری خلاقانه و آیندهنگر کریستوفرز، شرکت ضبط مستقل خود را راهاندازی کرد و سفارش ساخت آثار تازهای را به آهنگسازانی چون جیمز مکمیلان، روکسانا پانوفنیک، ویل تاد و بسیاری دیگر داد. کریستوفرز این سبک نیرومند و متمایز آواز کُرال را به ایالات متحده نیز برد. این حضور پس از آن صورت گرفت که او در سال ۲۰۰۹ بهعنوان مدیر هنری انجمن هندل و هایدن بوستون (Handel and Haydn Society) منصوب شد.