هانس اشتادلمایر (Hans Stadlmair) بیش از هر چیز بهعنوان مدیر هنری دیرپای ارکستر مجلسی مونیخ شناخته میشد؛ مجموعهای که او به مدت ۴۰ سال رهبری آن را بر عهده داشت و در این مدت، در بیش از ۴۰۰۰ کنسرت آن را هدایت کرد و آثار بیشماری را با این ارکستر ضبط کرد. بااینحال، برخی از شنوندگان قرن بیستویکم او را عمدتاً بهعنوان برجستهترین مدافع و مروج سمفونیهای یوزف یواخیم راف (Joseph Joachim Raff) میشناختند. اشتادلمایر تمام مجموعهٔ ۱۱ سمفونی راف را، در کنار آثار ارکسترال دیگری از این آهنگساز، بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ برای شرکت ضبط تودور (Tudor) ضبط کرد؛ مجموعهای که با تحسین گستردهٔ منتقدان روبهرو شد. اشتادلمایر معمولاً از رهبری اپرا دوری میکرد، اما در انتخاب رپرتوار ارکسترال خود انعطافپذیری فراوانی داشت. او آثاری از طیف گستردهای از آهنگسازان را رهبری میکرد؛ از یوهان سباستیان باخ و هاینریش ایگناتس بیبر گرفته تا لئونارد برنستاین و الن زیویلیچ. اثر ارکسترال او با عنوان Miró که در سال ۲۰۰۶ ساخته شد، سرانجام در سال ۲۰۱۱، پس از تأخیری چندساله، بهطور رسمی برای نخستین بار توسط ارکستر فیلارمونیک مونیخ، به رهبری کریستیان تیلمان، اجرا شد.