
Conductor
.(1912 - 2002)
گونتر واند یکی از معدود موسیقیدانانی است که پیش از جنگ جهانی دوم فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد و در پایان قرن بیستم همچنان در عرصهٔ موسیقی حضوری فعال و مؤثر داشت. برخلاف مشهورترین همنسلانش، سر گئورگ شولتی و رافائل کوبلیِک فقید، او نقطهٔ مقابل رهبران ارکستر بینالمللیِ پرتحرک و جهانگرد بود و تعداد و دامنهٔ فعالیتهایش را، که عمدتاً به اروپا محدود میشد، آگاهانه کنترل میکرد. واند اگرچه شمار اندکی اثر، از جمله موسیقی باله، ترانههای ارکسترال و یک کانتات، آهنگسازی کرده است، اما بیشتر شنوندگان او را بهعنوان رهبر ارکستر میشناسند. واند در کنسرواتوار کلن تحصیل کرد و در ابتدا دانشجوی آهنگسازی و پیانو بود. تکنیک رهبری ارکستر او تقریباً بهطور کامل حاصل آموزش شخصی و خودآموزی بود. فعالیت حرفهایاش را بهعنوان رهبر تمرین و رهبر ارکستر در ووپرتال و آلنشتاین آغاز کرد و بعدها به مقام رهبر اصلی ارکستر در دتمولد رسید. در سال ۱۹۳۹ بهعنوان رهبر ارکستر و سپس رهبر نخست اپرای کلن منصوب شد و تا سال ۱۹۴۴، زمانی که این تالار در حملات هوایی نیروهای متفقین ویران شد، در آنجا فعالیت کرد. پس از آن، تا پایان جنگ و آوریل ۱۹۴۵، رهبری ارکستر موتسارتئوم سالزبورگ را بر عهده گرفت. با پایان جنگ، واند به کلن بازگشت تا در بازسازی حیات موسیقایی شهر نقش داشته باشد. او ابتدا بهعنوان مدیر موسیقی اپرای کلن فعالیت کرد و به مدت سه سال، از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸، در این سمت باقی ماند. همچنین مدیریت کنسرتهای شهر را بر عهده گرفت؛ سمتی که در ابتدا برای دورهای دهساله به او واگذار شده بود، اما بعداً به انتصابی مادامالعمر تبدیل شد. او در همین شهر به تدریس موسیقی پرداخت و در سال ۱۹۴۸ به مقام استادی مدرسهٔ عالی موسیقی رسید. افزون بر این، ریاست ارکستر گورزنیش را نیز بر عهده گرفت و تا سال ۱۹۷۴ در این سمت باقی ماند. واند از اوایل دههٔ ۱۹۵۰ بهعنوان رهبر مهمان در سراسر اروپا ظاهر شد؛ از جمله در سال ۱۹۵۱، نخستین اجرای خود در بریتانیا را با ارکستر سمفونیک لندن ارائه کرد. اجراهای مهمان او شامل کنسرتهایی در اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن نیز میشد. بااینحال، زندگی حرفهای او همچنان در کلن متمرکز بود؛ شهری که واند در مرکز حیات موسیقاییِ احیاشدهٔ آن قرار داشت. او در کنار اجرای رپرتوار اصلی آلمانی-اتریشی، شامل آثار بتهوون، شوبرت، برامس و بروکنر، از حامیان برجستهٔ آثار آهنگسازان معاصری چون لیگتی، وارز و زیمرمان نیز بود و موسیقی فرانک مارتن و آنتون وبرن را ضبط کرد. واند در سال ۱۹۷۴ از سمتهای خود در کلن کنارهگیری کرد و به سوئیس رفت؛ جایی که به رهبر مهمان دائمی ارکستر سمفونیک برن تبدیل شد. پس از سال ۱۹۷۴، همکاری نزدیکتری با ارکسترهای رادیویی گوناگون در آلمان و دیگر کشورهای اروپا آغاز کرد. اجراهای او از اپراهای موتسارت و وردی نیز با تحسین فراوان روبهرو شدند. واند بهطور انحصاری برای شرکت RCA/BMG ضبط میکرد. از جمله آثار مهم او میتوان به ضبط تمام سمفونیهای بروکنر با ارکستر سمفونیک رادیو کلن اشاره کرد؛ دستاوردی چشمگیر در آن زمان. او همچنین هر هشت سمفونی باقیمانده از شوبرت را ضبط کرد و بعدها این سمفونیها را با ارکستر سمفونیک رادیو آلمان شمالی (NDR) و فیلارمونیک برلین نیز به ضبط رساند. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۱، مدیریت موسیقی ارکستر سمفونیک رادیو هامبورگ را نیز بر عهده داشت. از دیگر ضبطهای او میتوان به مجموعهٔ کامل سمفونیهای برامس و بتهوون اشاره کرد. این ضبطها به دلیل توجه دقیق به جزئیات پارتیتور و معنویت نهفته در اجرا، پیروان و تحسینکنندگان بسیاری در سراسر جهان پیدا کردند. اجراهای گونتر واند به دقت فراوان در پرداخت جزئیات و توجه ویژه به رعایت اقتضائات سبکی شهرت دارند. او در دههٔ ۱۹۹۰ همچنان برای RCA/BMG ضبط میکرد و در سطح بینالمللی طرفداران پرشماری داشت.