
Piano
.(1932 - 1982)
گلن گولد، پیانیست کانادایی، در سال ۱۹۳۲ در تورنتو متولد شد و با نخستین ضبط خود از واریاسیونهای گلدبرگ اثر باخ در سال ۱۹۵۶ به شهرت رسید. این اثر ناخواسته به شاخصترین قطعهٔ کارنامهٔ او تبدیل شد و چند میزان آغازین آریای ملایم و روان باخ بر سنگ مزار این پیانیست کانادایی حک شده است. اگرچه گولد بیش از همه با آثار باخ شناخته میشود، موسیقی آهنگسازان گوناگونی را نیز اجرا و ضبط کرد؛ از جمله شوئنبرگ، بتهوون، موتسارت و آهنگسازان انگلیسیِ دورهٔ ویرجینال، که آهنگساز محبوبش، گیبونز، نیز در میان آنها بود. کارنامهٔ گستردهٔ ضبطهای او تا اندازهای حاصل تصمیمش برای کنارهگیری از صحنه در ۳۱سالگی بود؛ او ترجیح میداد تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۲، کنترل و امکانات استودیو را به اجرای زنده ترجیح دهد. بیمیلی او به اجرای عمومی، در کنار آیینها و عادتهای خاصی که پیش از نواختن پیانو انجام میداد، باعث شد او را فردی نامتعارف و عجیبوغریب بدانند. گولد ترجیح میداد روی صندلی کوتاه مخصوص خودش بنشیند؛ صندلیای که اکنون در کتابخانه و آرشیو کانادا نگهداری میشود. او همچنین در هر نوع آبوهوایی دستکش میپوشید تا از دستانش محافظت کند. گولد شخصیتهای مستعار دیگری نیز برای خود میساخت؛ از جمله نایجل تویتـثورنویت و تئودور اسلاتز که نقدهای موسیقاییشان به یک اندازه محافل رسمی موسیقی را سرگرم و سردرگم میکرد. اما شاید متمایزترین عادت گولد این بود که هنگام نواختن، مرتب زیر لب زمزمه میکرد و آواز میخواند؛ رفتاری که گاهی حواس شنوندگان را پرت میکرد، اما در عین حال باعث میشد به او علاقهمند شوند.