
Composer
.(1892 - 1968)
روسینی به شکلی شگفتانگیز و در مدتی بسیار کوتاه به شهرتی جهانی دست یافت. او در سال ۱۷۹۲ در پزارو، ایتالیا، به دنیا آمد. پدرش شیپورنواز و خوانندهای روستایی بود. روسینی در آغاز به شاگردی آهنگری گمارده شد، اما در ۱۴سالگی، استعداد روزافزونش برای او جایی در آکادمی بولونیا فراهم کرد. او تنها ۱۸ سال داشت که نخستین سفارش اپرایی خود را دریافت کرد و در سال ۱۸۱۳، اپراهای «تانکردی» و اپرای کمدی «دختر ایتالیایی در الجزایر» شهرت او را در خارج از مرزهای ایتالیا تثبیت کردند. سالهای بعد شاهد موجی از آفرینش آثار اپرایی او بود؛ از جمله شاهکارهایی که همچنان محبوبیت خود را حفظ کردهاند، مانند «آرایشگر شهر سویل» (۱۸۱۶)، «لا چِنِرِنتولا» یا «سیندرلا» (۱۸۱۶) و «زاغی دزد» (۱۸۱۷). آنچه میتوانست نقطهٔ اوج دوران حرفهای او باشد، در سال ۱۸۲۵ رقم خورد؛ زمانی که بهعنوان آهنگساز دربار شارل دهم، پادشاه فرانسه، منصوب شد. جاهطلبانهترین اپرای او، «ویلیام تل» (۱۸۲۹)، نیز در پاریس با موفقیتی عظیم روبهرو شد. اما انقلاب سال ۱۸۳۰ و برکناری پادشاه فرانسه، روسینی را ناگزیر کرد در سال ۱۸۳۶ به ایتالیا بازگردد. او در آنجا به افسردگی عمیقی فرو رفت و طی دو دههٔ بعد، تنها اثر مهمی که آفرید، اثر کرال «استابات ماتر» (۱۸۴۱) بود. بااینحال، روسینی در دههٔ هفتم زندگیاش بار دیگر آهنگسازی را از سر گرفت و آثاری پدید آورد که خود آنها را «گناهان دوران پیری» مینامید؛ از جمله اثر چشمگیر «مس کوچک باشکوه» (۱۸۶۳). او در سال ۱۸۶۸ در پاریس درگذشت؛ درحالیکه بهطور گسترده بهعنوان نابغهای در آفرینش آثار کمدی ستایش میشد. با گذشت زمان، اما، آثار جدی اپرایی او و بهویژه آثار مذهبیاش نیز از اهمیت و جایگاهی ویژه برخوردار شناخته شدهاند.