
Violin
.(1947)
جزئیات، ظرافتهای اجرایی و شفافیت خط ملودیک، ویژگیهای شاخص نوازندگی ویولن گیدون کرمر هستند. او بهواسطهٔ رپرتوار بسیار گستردهاش، از موسیقی باروک تا آثار معاصر، شهرت دارد. کرمر در سال ۱۹۴۷ در ریگا، لتونی، متولد شد و در کنسرواتوار مسکو نزد داوید اویستراخ به تحصیل پرداخت. او در نخستین اجراهای خود در کشورهای غربی، از فرصت استفاده کرد تا آثار آهنگسازان معاصر شوروی، بهویژه آلفرد شنیتکه و سوفیا گوبایدولینا را معرفی کند؛ هر دو آهنگساز کنسرتوهایی برای او نوشتند. کرمر در سال ۱۹۸۰ در آلمان اقامت گزید و سال بعد، جشنوارهٔ موسیقی مجلسی لوکنهاوس را در اتریش بنیان گذاشت؛ جشنوارهای که به مدت سی سال مدیریت آن را بر عهده داشت. او در سراسر دوران حرفهای خود بهعنوان رهبر و سرپرست ارکستر نیز فعال بوده است؛ ابتدا با ارکستر مجلسی لیتوانی و سپس با گروه کرمراتا بالتیکا، که در سال ۱۹۹۷ با همکاری نوازندگان جوان کشورهای حوزهٔ بالتیک تأسیس کرد. ضبطهای متعدد کرمر بازتابدهندهٔ علایق موسیقایی گستردهٔ او هستند. آثار شاخص رپرتوار کلاسیک جایگاه مهمی در میان این ضبطها دارند، اما اغلب با رویکردی متفاوت ارائه میشوند. برای نمونه، در ضبط او از کنسرتوی ویولن بتهوون، کادانسهایی پستمدرن از شنیتکه گنجانده شده است. همچنین، آلبوم او با عنوان «آستور پیاتزولا: چهار فصل بوئنوس آیرس ـ ویوالدی: چهار فصل» که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، کنسرتوهای آشنای ویوالدی را با اثر «چهار فصل بوئنوس آیرس» پیاتزولا، ساختهشده در فاصلهٔ سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ و متأثر از موسیقی تانگو، در هم میآمیزد. کرمر در سالهای پایانی فعالیت حرفهای خود، تعهد ویژهای به معرفی آهنگسازان کمترشناختهشدهٔ اروپای شرقی نشان داده است؛ از جمله مییژیسواف واینبرگ، که آثارش تا حد زیادی به لطف تلاشهای خستگیناپذیر کرمر، با احیایی چشمگیر روبهرو شدهاند.