
Composer
.(1858 - 1924)
2001
1986
ارکستراسیون سرشار از بیان و احساس پوچینی، داستانپردازی پرکشش و ملودیهای بهیادماندنی و تأثیرگذارش، او را به یکی از محبوبترین آهنگسازان تاریخ اپرا تبدیل کرده است. پوچینی که در خانوادهای از موسیقیدانان کلیسا پرورش یافت، در سال ۱۸۵۸ در شهر لوکا در ایتالیا به دنیا آمد و از همان سالهای نخست جوانی به اپرا گرایش پیدا کرد. نخستین اپرای او، «لو ویلی» (۱۸۸۳)، زمانی که ۲۶ سال داشت، در تالار معتبر لا اسکالا در میلان روی صحنه رفت. بااینحال، این سهگانه از آثار دورهٔ میانی زندگیاش بود که شهرت پوچینی را بهراستی تثبیت کرد. اپراهای «لا بوهم» (۱۸۹۶)، «توسکا» (۱۹۰۰) و «مادام باترفلای» (۱۹۰۴) به موفقیتهایی خارقالعاده دست یافتند و به آثار ثابت و پرفروش سالنهای اپرا در سراسر جهان تبدیل شدند. منتقدان گاه به میزان رنج و مصیبتی که بر شخصیتهای زن آثار او تحمیل میشود اعتراض کردهاند و در «مادام باترفلای» و آخرین اپرای او، «توراندوت» (نخستین اجرا در ۱۹۲۶)، نشانههایی از تصاحب فرهنگی دیدهاند. بااینحال، مخاطبان همواره به سبک صمیمانه و سرشار از احساس پوچینی وفادار ماندهاند و کمتر کسی جایگاه او را بهعنوان برجستهترین آهنگساز اپرای ایتالیایی پس از وردی بهطور جدی زیر سؤال میبرد.