
Bass-Baritone
.(1920 - 1985)
جورج لاندن یکی از تحسینشدهترین بازیگرانِ خوانندهٔ نسل خود بود که حضوری پرابهت بر صحنه داشت. او افزون بر درخشش در طیف گستردهای از نقشها، از دون ژوانِ موتسارت گرفته تا ووتان، اسکارپیا و اسکامیلو، نخستین خوانندهٔ آمریکای شمالی بود که بر صحنهٔ تئاتر بولشوی مسکو ظاهر شد؛ جایی که در سال ۱۹۶۰ با اجرای بوریس گودونف، که بیتردید یکی از بزرگترین نقشهای مردانه در اپرای روسی به شمار میرود، به موفقیتی چشمگیر دست یافت. لاندن پس از آنکه خانوادهاش به لسآنجلس نقل مکان کردند، در پانزدهسالگی آموزش آواز را آغاز کرد. نخستین حضور اپرایی او در نقش دکتر گرنویل در اپرای «لا تراویاتا» اثر وردی، در هالیوود بول، رقم خورد. مدتی نیز همراه با فرانسیس یِند و ماریو لانزا در گروه سهنفرهٔ بل کانتو آواز خواند. او در سال ۱۹۴۹ تصمیم گرفت فعالیت حرفهای خود را در اروپا دنبال کند و پس از آزمونی نزد کارل بوم، به اپرای دولتی وین پیوست. نخستین اجرای او در این مجموعه در نقش آموناسرو بود و موفقیتی یکشبه برایش به همراه آورد. او در سراسر دوران فعالیتش همواره از خوانندگان محبوب این اپرا باقی ماند و عنوان افتخاری «خوانندهٔ مجلسی» را دریافت کرد. لاندن در سال ۱۹۵۱، همزمان با بازگشایی جشنوارهٔ بایرویت، نخستین بار در این جشنواره و در نقش آمفورتاس ظاهر شد. او همچنین در نقش اصلی اپرای «هلندی پرنده» در این جشنواره اجرا کرد. در سال ۱۹۶۲، مجموعهٔ کامل اپرای «حلقهٔ نیبلونگ» را در کلن، به رهبری ویلان واگنر، خواند. در سال ۱۹۶۶، یکی از تارهای صوتی او دچار فلج شد و ناچار آوازخوانی را کنار گذاشت. بااینحال، همچنان حضوری بسیار فعال در دنیای موسیقی داشت. او در سال ۱۹۷۱ بنیادی برای حمایت از خوانندگان جوان تأسیس کرد. از میان برجستهترین برگزیدگان جوایز این بنیاد میتوان به رنه فلمینگ، کتلین بتل، جری هدلی، باربارا هندریکس، جیمز موریس و داون آپشا اشاره کرد. او همچنین از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ مدیر هنری مرکز هنرهای نمایشی کندی در واشینگتن دیسی بود؛ از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ مدیریت اجرایی مؤسسهٔ اپرای ملی را بر عهده داشت و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ نیز مدیر اپرای واشینگتن بود. در سال ۱۹۷۵، در سیاتل، نخستین اجرای کامل مجموعهٔ اپرایی «حلقهٔ نیبلونگ» به زبان انگلیسی را روی صحنه برد.