
Composer
.(1681 - 1767)
در بخش عمدهای از سدههای نوزدهم و بیستم میلادی، آهنگساز آلمانی، گئورگ فیلیپ تلمان (Georg Philipp Telemann)، اغلب آهنگسازی کممایهتر از یوهان سباستیان باخ به شمار میرفت؛ آهنگسازی خوشقریحه و قابلاعتماد در ساخت ملودی که، در مقایسه با همعصر خود باخ، از ژرفای معنوی کمتری برخوردار بود. اما از دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، با گسترش جنبش اجرای آگاهانه از نظر تاریخی، موسیقی تلمان نیز مورد توجه جدیتری قرار گرفت و ابعاد تازهای از تخیل خلاقانه و نبوغ او در استفاده از رنگآمیزی صوتی و ترکیب رنگهای سازها آشکار شد. مجموعهٔ موسیقی ضیافت (Tafelmusik)، منتشرشده در سال ۱۷۳۳، مجموعهای حدوداً چهار ساعته از قطعات سازی است که با ترکیبهای متنوع و جذاب سازها، شنونده را پیوسته شگفتزده میکند. تلمان خود نیز توانایی نواختن بسیاری از این سازها را داشت. طنز و شوخطبعی نیز بخشی از شخصیت موسیقایی تلمان بود؛ ویژگیای که معمولاً در آثار باخ، همعصر او، به این شکل آشکار دیده نمیشود. برای نمونه، در اوورتور آلستر (Alster Overture)، قوها، کلاغها، قورباغهها و چوپانان با بیانی موسیقایی و لحنی بازیگوشانه به تصویر کشیده میشوند. تلمان همچنین حجم عظیمی از موسیقی مذهبی و کلیسایی نوشت؛ آثاری که تا زمان مرگش در سال ۱۷۶۷، جایگاه او را بهعنوان یکی از نامدارترین آهنگسازان اروپا تثبیت کرده بودند. در میان این آثار، مصائب بروکس (Brockes-Passion)، ساختهشده در سال ۱۷۱۶، بهویژه با نوشتار آوازی تأثیرگذار و حالوهوای عمیقاً نیایشگرانهاش تحسینبرانگیز است. بااینحال، شاید گنجینههای واقعی آثار تلمان را بیش از همه باید در ساختههای صرفاً سازی او جستوجو کرد؛ آثاری که او بهعنوان یکی از پیشگامان انتشار مستقل آثار موسیقایی، آنها را بهطور گسترده در دسترس علاقهمندان قرار داد. این آثار، با تخیل موسیقایی بیحدومرز، تنوع و جذابیتی کمنظیر، از جمله دلنشینترین و همراهیپذیرترین موسیقیهایی هستند که در سدهٔ هجدهم میلادی نوشته شدهاند.