
Composer
.(1797 - 1848)
گائتانو دونیتزتی در سال ۱۷۹۷ در خانوادهای فقیر در برگامو، ایتالیا، به دنیا آمد. او طی ۲۵ سال فعالیت آهنگسازی، با نوشتن بیش از ۷۰ اپرا، به شکلی پربار سنت بلکانتو ایتالیایی (آوازخوانی زیبا) را به نمایش گذاشت. نخستین حامی مهم او آهنگساز، سیمون مایر، بود که هزینهٔ تحصیلاتش را تأمین کرد و زمینهٔ ورود او به آکادمی بولونیا را فراهم آورد. نخستین اپرای دونیتزتی، انریکو دی بورگونیا، که در سال ۱۸۱۸ به روی صحنه رفت، به او کمک کرد تا از خدمت سربازی معاف شود. در سال ۱۸۲۲، پس از چندین سال دریافت سفارشهای نهچندان مهم، دونیتزتی که در سراسر عمرش پیوسته در سفر بود، به تئاتر سن کارلو در ناپل پیوست؛ جایی که سرانجام ۵۱ اپرای او برای نخستین بار اجرا شدند. از میان آنها میتوان به اپرای تاریخی و موفق آنّا بولنا (۱۸۳۰)، شاهکار کمدی اکسیر عشق (۱۸۳۲) و اثر تراژیک لوسیا دی لامرمور (۱۸۳۵) اشاره کرد؛ اپرایی که بیش از همه بهخاطر «صحنهٔ جنون» آن شهرت دارد؛ صحنهای با آوازخوانی پرزرقوبرق و از نظر عاطفی بسیار دشوار. دونیتزتی که از سانسورچیان کاتولیک ناپل به ستوه آمده بود، در سال ۱۸۳۸ به پاریس نقل مکان کرد و از آنجا بارها و بهطور منظم به ایتالیا و وین سفر میکرد. او پیش از آنکه بهتدریج دچار جنون شود و در سال ۱۸۴۸ درگذرد، دو اپرای کمدی مشهور دیگر نیز نوشت: دختر هنگ (۱۸۴۰) و دون پاسکواله (۱۸۴۳).