Francesco Landini

فرانچسکو لاندینی (Francesco Landini) (حدود ۱۳۲۵ یا ۱۳۳۵ – ۲ سپتامبر ۱۳۹۷) آهنگساز، شاعر، خواننده و نوازندهٔ ارگ اهل فلورانس بود و یکی از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی ایتالیایی در دورهٔ Trecento و جنبش Ars Nova ایتالیایی به شمار می‌رود. او از کودکی نابینا بود، اما خیلی زود به موسیقی روی آورد و در نوازندگی چندین ساز، خوانندگی، آهنگسازی و شعر مهارت پیدا کرد. لاندینی بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را در فلورانس گذراند و از جمله به‌عنوان نوازندهٔ ارگ در Santa Trinità و سپس در San Lorenzo فعالیت کرد. او همچنین در ساخت و کوک چند ارگ، از جمله سازهایی در فلورانس، مشارکت داشت؛ بنابراین فعالیت او تنها به آهنگسازی محدود نبود و با دانش عملی ساز و اجرای موسیقی نیز ارتباط نزدیکی داشت. از نظر موسیقایی، لاندینی پرکارترین آهنگساز ایتالیایی دورهٔ Trecento محسوب می‌شود. بیشتر آثار باقی‌ماندهٔ او موسیقی آوازی سکولار هستند. از آثارش ۸۹ بالاته برای دو صدا، ۴۲ بالاته برای سه صدا و ۹ بالاته در نسخه‌های دو و سه‌صدایی باقی مانده است؛ همچنین تعدادی مادریگال نیز از او به جا مانده است. بخش بزرگی از آثار او در Codex Squarcialupi حفظ شده‌اند؛ دست‌نوشته‌ای که یکی از مهم‌ترین منابع موسیقی ایتالیایی قرن چهاردهم است. موسیقی لاندینی به‌ویژه به دلیل ملودی‌های روان و غنایی، بیان عاطفی و ظرافت در چندصدایی شهرت دارد. او در آثارش از ویژگی‌های مهم موسیقی ایتالیایی قرن چهاردهم استفاده کرد و نامش بعدها با الگوی معروف «کادانس لاندینی» (Landini cadence) پیوند خورد؛ هرچند این الگو در واقع پیش از او نیز وجود داشته و اختراع شخص لاندینی نبوده است. در میان آثار شناخته‌شدهٔ او می‌توان به Ecco la primavera اشاره کرد؛ اثری که نمونه‌ای از زبان موسیقایی روشن و شاعرانهٔ اوست. شهرت لاندینی در زمان حیاتش نیز بسیار زیاد بود و نویسندگان معاصر او از توانایی‌اش در آهنگسازی، خوانندگی، نوازندگی و شعر تمجید کرده‌اند. امروزه او یکی از برجسته‌ترین نمایندگان موسیقی ایتالیایی سدهٔ چهاردهم و از مهم‌ترین آهنگسازان پیش از رنسانس به شمار می‌رود.