
Mezzo-Soprano
.(1935)
فیورنزا کوسوتو بیش از همه بهخاطر ایفای نقشهای پرشور و آتشین وردی، با بازیگری پرتحرک و اغراقآمیز، شناخته میشد؛ نقشهایی چون آزوچنا، آمنریس، لیدی مکبث و ائبولی. بااینحال، او در اجرای نقشهای بل کانتو نیز خوانندهای برجسته بود؛ از جمله روزینا در اپرای «آرایشگر شهر سویل» اثر روسینی، لئونورا در «لا فاووریتا» و آدالژیزا در «نورما». صداهای متزوسوپرانو با چنین گستره و قدرتی، بهویژه هنگامی که نتهای اوج را با اطمینان اجرا کنند، در مقایسه با صداهای متزوسوپرانو با طنین لطیف و تغزلی بسیار کمیاباند. از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۸۰، کوسوتو برجستهترین متزوسوپرانو در اجرای آثار وردی بود؛ جانشین سیمیوناتّو و پیشگام زایک. او پس از تحصیل در کنسرواتوار تورین، در سال ۱۹۵۶ فارغالتحصیل شد و سپس به مدرسهٔ آموزش هنرمندان لا اسکالای میلان پیوست. نخستین حضور اپراییاش در سال ۱۹۵۷، در نقش خواهر ماتیلده، در نخستین اجرای جهانی اپرای «گفتوگوهای راهبههای کارملی» اثر پولنک بود. نخستین حضور بینالمللی او در جشنوارهٔ وکسفورد سال ۱۹۵۸، در نقش جووانا سیمور در اپرای «آن بولنا» اثر دونیزتی رقم خورد. او در سال ۱۹۵۹ با ایفای نقش نریس در اپرای «مدهآ» اثر کروبینی، در کنار کالاس که نقش اصلی را بر عهده داشت، نخستین بار در کاونت گاردن ظاهر شد. اجرای نقش اصلی اپرای «لا فاووریتا» در لا اسکالا در سال ۱۹۶۱ شهرت گستردهتری برایش به ارمغان آورد. او در سال ۱۹۶۴ با همین نقش نخستین حضورش را در شیکاگو تجربه کرد و در سال ۱۹۶۸ نیز در نقش آمنریس در اپرای متروپولیتن به روی صحنه رفت. او همسر خوانندهٔ باس، ایوو وینکو، است. در میان ضبطهای او، اجرای نقش آمنریس با ارکستر به رهبری موتی برای شرکت ئیاِمآی (EMI CDS7 47271-8)، شور و نیروی اجراهایش را بهخوبی به تصویر میکشد.