
Composer
.(1809 - 1847)
فلیکس مندلسون نابغهای خلاق و بیهمتا بود. او در میانهٔ نوجوانی، شاهکارهایی با اصالتی شگفتانگیز میآفرید که ظرافت و وقار کلاسیک را با خیالپردازی رمانتیک درهم میآمیختند. مندلسون در سال ۱۸۰۹ در هامبورگ متولد شد و در خانوادهای روشنفکر پرورش یافت که استعداد چندبُعدی و نبوغ او را شکوفا کردند. مردمِ تحسینگرش او را وارث طبیعی موتسارت میدانستند. از همین رو، شاهکارهای دوران نوجوانی او که نقطهٔ عطفی در مسیر هنریاش به شمار میروند ــ از جمله اکتت زهی در میبمل ماژور، اپوس ۲۰ (۱۸۲۵) و اورتور «رؤیای شب نیمهٔ تابستان»، اپوس ۲۱ (۱۸۲۶) ــ از سبکی و ظرافتی خاص، جذابیت ملودیک، نیروی پیشبرنده و پرشور و وضوح ساختاری برخوردارند؛ ویژگیهایی که در سراسر آثار بعدی او نیز به چشم میخورند. نبوغ مندلسون در بهرهگیری از رنگآمیزی ارکسترال و دقت در تنظیم صداها، در چشماندازهای دریایی و بادخیز اورتور «هیبریدها»، اپوس ۲۶ (۱۸۳۰)، و نیز در یادآوریهای لطیف سمفونی «اسکاتلندی» او در لا مینور، اپوس ۴۶ (۱۸۴۲)، به اوج خود میرسد. درخشش و مهارت خیرهکنندهٔ او در آهنگسازیِ آثار ویرتئوز نیز بهخوبی در کنسرتوی ویولن در می مینور، اپوس ۶۴ (۱۸۴۴)، نمایان است. این آهنگساز بهنحوی شگفتانگیز، در کنار فعالیتهای آهنگسازی، برای ادارهٔ ارکستر گواندهاوس لایپزیگ نیز وقت پیدا میکرد؛ همچنین با اجرای پاسیونِ «متی» اثر یوهان سباستیان باخ در برلین، در سال ۱۸۲۹، نقشی اساسی در آغاز دوبارهٔ کشف و شناساندن آثار این آهنگساز ایفا کرد و فرهنگ موسیقایی بریتانیا را نیز بهطور چشمگیری احیا کرد. سبک زندگی پرشتاب و طاقتفرسای او، در کنار تأثر عمیق از مرگ خواهر آهنگساز و بااستعدادش، فانی (۱۸۰۵–۱۸۴۷)، سرانجام توانش را تحلیل برد. مندلسون در سال ۱۸۴۷، درحالیکه تنها ۳۸ سال داشت، درگذشت.