
Conductor , Violin
.(1899 - 1985)
استادی چیرهدست و جادوگری در عرصهٔ صدا؛ از نظر برخی، اورماندی چیزی جز این نبود، اما برای عدهای دیگر، او بسیار فراتر از اینها بود. این رهبر ارکستر و ویولنیست مجارستانی-آمریکایی که شهرتی فراوان داشت، در سال ۱۸۹۹ با نام ینوی بلو در بوداپست به دنیا آمد. این نابغهٔ موسیقی پیش از آنکه پس از ورود به آمریکا در سال ۱۹۲۱، رهبری ارکستر را بهعنوان حرفهٔ اصلی خود برگزیند، مشاغل گوناگونی را در عرصهٔ موسیقی تجربه کرد؛ از جمله نوازندگی ویولن، کنسرتمایستری و تدریس در مقام استاد دانشگاه. دوران حرفهای او در سال ۱۹۳۶، زمانی که در کنار لئوپولد استوکوفسکی بهعنوان رهبر مشترک ارکستر فیلادلفیا ــ که در آن زمان شهرتی افسانهای یافته بود ــ مشغول به کار شد، بهراستی اوج گرفت. دو سال بعد، بهعنوان مدیر موسیقیِ انحصاری این ارکستر منصوب شد و به مدت ۴۲ سال این سمت را بر عهده داشت؛ او تقریباً تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۵ نیز به همکاری با ارکستر ادامه داد. شمار اندکی از رهبران ارکستر توانستهاند برای مدتی طولانیتر و بیوقفه با یک ارکستر همکاری کنند. اورماندی، در مقام تکنسینی برجسته و مربیای توانمند، ارکستر خود را به چنان سطحی رساند که اغلب آن را با ارکستر فیلارمونیک برلین، که در سطح بینالمللی آوازهای داشت، مقایسه میکردند. برخی منتقدان و رهبران ارکستر این پرسش را مطرح میکردند که آیا رهبری اورماندی چیزی فراتر از مهارت فنیِ عالی و صدایی زیبا و پرورده در بر دارد یا نه. بااینحال، او تحسینکنندگان برجستهای نیز داشت؛ از جمله راخمانینف، رمانتیکِ دوآتشه، و شوئنبرگ، مدرنیستِ سرسخت. اورماندی افزون بر تبحر در اجرای موسیقی رمانتیک متأخر، بیوقفه از موسیقی معاصر، چه اروپایی و چه آمریکایی، حمایت میکرد.