
Piano
.(1916 - 1985)
امیل گیلس، یکی از بزرگترین پیانیستهای قرن بیستم، بهواسطهٔ ترکیب منحصربهفردی از مهارت تکنیکی خیرهکننده، طنین غنی و صیقلی صدا، شدت عاطفی و صداقت موسیقاییاش شهرتی ماندگار دارد. او در سال ۱۹۱۶ در اودسا، واقع در امپراتوری روسیهٔ آن زمان ــ و اوکراین امروزی ــ متولد شد. اجراهای دوران جوانیاش از همان ابتدا نیرویی مهارناپذیر را آشکار میکردند. هنگامی که در سال ۱۹۳۳ برندهٔ نخستین مسابقهٔ سراسری نوازندگان اتحاد جماهیر شوروی در مسکو شد، با اجرای «فانتزی فیگارو» اثر لیست (۱۸۴۲) همگان را شگفتزده کرد. ضبط او از این اثر در سال ۱۹۳۵، یکی از درخشانترین نمونههای شور و سرزندگی جوانی و تکنیک حیرتانگیز اوست. گیلس پس از فارغالتحصیلی از کنسرواتوار اودسا در سال ۱۹۳۵، در مسکو نزد هاینریش نویهاوس به تحصیل ادامه داد. او در سال ۱۹۴۴ نخستین اجرای سونات پیانوی شمارهٔ ۸ اثر پروکفیف را ارائه کرد. گیلس شخصیتی خجالتی، فروتن و بهشدت منتقد خود بود؛ بااینحال، شهرتش بهسرعت در سراسر جهان گسترش یافت. او از نخستین هنرمندان شوروی بود که اجازه یافت در کشورهای غربی کنسرت برگزار کند و نخستین تور کنسرتش در آمریکا در سال ۱۹۵۵ با استقبال و اشتیاق فراوانی انتظار کشیده میشد. مسیر هنری گیلس را میتوان سفری از ویرتئوزیتهای پرشور و پیروزمندانه به سوی نوازندگی ظریفتر، عمیقتر و درونگراتر دانست. ضبط او از کنسرتوی پیانوی شمارهٔ ۲ سنسانس (۱۸۶۸) در سال ۱۹۴۹، یکی از درخشانترین و جذابترین اجراهای ضبطشده از این اثر است. مجموعهٔ ضبطشدهٔ او از سوناتهای پیانوی بتهوون نیز ــ که متأسفانه هنگام درگذشتش در سال ۱۹۸۵ هنوز بهطور کامل به پایان نرسیده بود ــ بیانگر انسانیتی ژرف و تأثیرگذار است. بااینهمه، هنر گیلس در تمام ابعادش، از شاعرانگی عمیق و بیان لیریکِ بیتکلف گرفته تا طنین طلایی و دلنشین صدایش، بیش از هر چیز در ضبط بیهمتای او از «قطعات لیریک» گریگ در سال ۱۹۷۵ جلوهگر شده است.