امانوئل هرویتس، نوازندهای که دیگر ویولنیستها نیز او را میستایند، یکی از برجستهترین موسیقیدانان بریتانیا در زمینهٔ موسیقی مجلسی است. او چندین گروه مهم موسیقی را بنیانگذاری کرده و در مقام رهبر مشترک آنها فعالیت داشته است. همچنین، در کنار فعالیتهای اجرایی، کارنامهای پربار در زمینهٔ آموزش موسیقی دارد و برای نوازندگان جوان در سراسر جهان الگویی الهامبخش به شمار میرود. بااینحال، این شهرت به آن معنا نیست که همه نام او را درست یاد گرفتهاند. نام او اغلب بهاشتباه «امانوئل» نوشته میشود؛ اشتباهی که به بسیاری از یادداشتهای همراه آلبومها، برنامههای کنسرت و بولتنهای دانشگاهی نیز راه یافته است. این موضوع حتی باعث شده برخی گمان کنند دو ویولنیست وجود دارند که برنامهٔ کاری فوقالعاده فشردهٔ او را اداره میکنند. هرویتس دههها با آکادمی سلطنتی موسیقی لندن در مقام مدرس همکاری داشته و خود نیز آموزشهای اولیهاش را در همانجا دریافت کرده است. او به نسلی از موسیقیدانان کلاسیک بریتانیا تعلق داشت که جنگ جهانی دوم بیشترین تأثیر را بر آنها گذاشت. پس از آن ویرانی گسترده، برای جامعهٔ آن روزگار حفظ روندی منظم در آموزش موسیقی یا فراهمکردن فرصت تمرین در ارکسترها و گروههای مجلسی معتبر، بهسختی در اولویت قرار داشت. بسیاری از ارکسترهای کلاسیک بریتانیا موقتاً یا برای همیشه از فعالیت بازمانده بودند. موسیقیدانان و دانشجویان هنرستانهایی همچون هرویتس اغلب به خدمت نظام فراخوانده میشدند و سرانجام در گروههای موسیقی نظامی ساز مینواختند. پس از جنگ، هرویتس برای پرکردن برنامهٔ کاری خود و کسب درآمد، به اجرای موسیقی سبک و نوازندگی در ارکسترهای کولی روی آورد. بعید بود که او این کار را توهینآمیز بداند، زیرا یکی از قهرمانان ویولننوازیاش، آلفردو کامپولی، دقیقاً همین مسیر را پیموده بود. برخی از همنسلان هرویتس نیز چنین میکردند؛ بهطوریکه ممکن بود او در شبی مشخص، در یک ارکستر بهاصطلاح سالنی، کنار نوازندگانی چون جک راثستاین یا جیمز بلیدز بنشیند. البته این بدان معنا نیست که او از آرمانهای کلاسیک خود غافل شده بود. هرویتس کوارتت زهی هرویتس را بنیان گذاشت و بیش از ۲۰ سال در مقام رهبر ارکستر مجلسی انگلیسی فعالیت کرد؛ ارکستری که بارها با آن بهعنوان تکنواز و رهبر ارکستر روی صحنه رفت. در همین دوره، او از بنیانگذاران و رهبران گروه مهم «ملوس» نیز بود. این گروه از میان مجموعهای متشکل از حدود دوازده نوازنده تشکیل میشد که رپرتوار کمتر اجراشده برای گروههای مجلسی بزرگتر را اجرا میکردند و با ضبط آثاری متعدد، از جمله بسیاری از نخستین ضبطهای آثار، مجموعهای مهم از آثار ضبطشده بر جای گذاشتند. هرویتس دو فصل نیز رهبر ارکستر نیو فیلارمونیا بود و زیر نظر اتو کلمپرر و کارلو ماریا جولینی فعالیت کرد؛ گاهی هم شخصاً ارکستر را رهبری میکرد. از سال ۱۹۷۰، به مدت ۱۱ سال، رهبری کوارتت زهی آئولیان را بر عهده داشت و همراه آن بهطور گسترده به اجرای کنسرت و ضبط آثار پرداخت. واژهٔ «گسترده» در اینجا بههیچوجه اغراقآمیز نیست؛ زیرا کارنامهٔ ضبطهای این گروه شامل مجموعهٔ کامل ۲۲ لوح فشردهای از کوارتتهای زهی هایدن است؛ مجموعهای که باعث شده بسیاری از دوستداران موسیقی کلاسیک از حد اعتبار کارتهای اعتباری خود فراتر بروند! هرویتس در مقام مدرس، دورهای تخصصی در موسیقی مجلسی و مدرسهای تابستانی در زادگاهش، انگلستان، تأسیس کرده است. فعالیت آموزشی او قطعاً به بریتانیا محدود نمیشود؛ او برنامهای فشرده از کلاسهای پیشرفته و سمینارها را از کوههای آلپ اتریش تا رشتهکوههای راکی کانادا برگزار میکند.