
Soprano
.(1915 - 2006)
بانو الیزابت شوارتسکف، دارندهٔ نشان امپراتوری بریتانیا (DBE) و خوانندهٔ اپرای شهرتیافته در سراسر جهان، در سال ۱۹۱۵ با نام کامل اولگا ماریا الیزابت فریدریکه شوارتسکف در یاروتسین متولد شد. او از نظر فنی خوانندهای زادهٔ آلمان به شمار میرفت، هرچند زادگاهش در سال ۱۹۱۹ بخشی از لهستان شد. نخستین موفقیتهای چشمگیرش را در وین به دست آورد و در بریتانیا نیز با استقبال بسیار خوبی روبهرو شد. نخستین اجرای او در سال ۱۹۲۸، در شهر ماگدبورگ آلمان، روی صحنه رفت. او در آن اجرا، در نقش اوریدیس در تولیدی مدرسهای از اپرای «اورفئوس و اوریدیس» ظاهر شد. این تجربه خیلی زود او را به سوی آموزش رسمی موسیقی سوق داد و در سال ۱۹۳۴، برای پیگیری اهدافش در زمینهٔ اپرا به برلین رفت. درحالیکه انتظار میرفت سالهای آغازین فعالیت حرفهایاش صرف پرورش تواناییهای موسیقایی او شود، تصمیمش برای پیوستن به حزب نازی به وجههاش لطمه زد و دستکم در ایالات متحده، تا حدی او را به چهرهای مطرود تبدیل کرد. در سال ۱۹۴۲، شوارتسکف به اپرای دولتی وین پیوست و در پی آن تابعیت اتریش را دریافت کرد. سپس تورهای اجرایی او در سراسر قارهٔ اروپا آغاز شد که از جمله میتوان به نخستین حضورش در انگلستان، در اپرای سلطنتی کاونت گاردن در سال ۱۹۴۸، اشاره کرد. همکاری حرفهای او با والتر لگه، تهیهکنندهٔ موسیقی کلاسیک بریتانیایی، بهزودی به رابطهای عاشقانه انجامید و شوارتسکف بار دیگر تابعیت خود را تغییر داد؛ او از طریق ازدواج، شهروند بریتانیا شد و بهاینترتیب، به تعبیر این متن، به خدمت ملکه درآمد. در دو دههٔ بعد، شوارتسکف همچنان بر شمار افتخارات و دامنهٔ شهرتش افزود، اما در سال ۱۹۷۱ آخرین اجرای اپرایی خود را در بروکسل انجام داد. او پس از کنارهگیری از اپراهای عظیم و پرشمار، به اجرای مجموعهای از رسیتالهای لِید (ترانههای هنری) روی آورد؛ بااینحال، پس از سکتهٔ قلبی در سال ۱۹۷۹، ناچار شد مسیر فعالیتش را تغییر دهد و بر تدریس تمرکز کند؛ از جمله در مراکزی چون مدرسهٔ جولیارد. سرانجام، مجموعهٔ فعالیتهای شوارتسکف در زمینهٔ اجرا و تدریس، افتخارات بسیار والایی برایش به ارمغان آورد؛ از جمله دریافت درجهٔ دکتری از دانشگاه کمبریج و نشان بانوی امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۹۲. الیزابت شوارتسکف در سال ۲۰۰۶، در ۹۰سالگی، در خانهاش در اتریش درگذشت. جوایز متعدد او، از جمله افتخارات یادشده و همچنین مدال موتسارت و مدال هوگو ولف، گواهی بر دستاوردهایش هستند؛ و آثار ضبطشدهٔ فراوانش نیز سندی ماندگار از میراث هنری او به شمار میروند. ~ کریس ترو