
Piano
.(1945)
الیزابت لئونسکایا پیانیستی بسیار خوشنام است که دوران شکوفایی حرفهای خود را در سایهٔ اسویاتوسلاو ریشتر و امیل گیلس سپری کرد. او که به فروتنی شهرت دارد ــ ویژگیای که یادآور ماریا یودینای بزرگ و هموطن قدیمیترش است ــ تحت راهنمایی ریشتر پرورش یافت و بارها با او اجراهای دونفره داشت. هرگز به جایگاه انتقادی و هنری والای استاد بزرگش نرسید، اما شهرتش بهعنوان مفسری خلاق و نوازندهای برخوردار از توانایی فنی چشمگیر، او را به جایگاهی تقریباً افسانهای رسانده است؛ تا آنجا که با کلارا هاسکیل و دیگر چهرههای اسطورهای دنیای نوازندگی پیانو مقایسه میشود. انتخابهای او در زمینهٔ رپرتوار طی سالها نسبتاً محافظهکارانه بوده و بیشتر بر آثار شاخصِ کنسرتویی و تکنوازیِ شوپن، برامس و پروکفیف، در کنار آثار متعدد موسیقی مجلسی، متمرکز بوده است. در حوزهٔ موسیقی مجلسی، او با کوارتت آلبان برگ و کوارتت بورودین، هاینریش شیف، نوازندهٔ ویولنسل، و هنرمندان بسیار دیگری همکاری کرده است. لئونسکایا آثار متعددی را با شرکتهای گوناگون ضبط و منتشر کرده است.