
Composer
.(1843 - 1907)
ادوارد گریگ با الهام از موسیقی محلیِ محبوب سرزمین مادریاش، سبک آهنگسازی منحصربهفردی پدید آورد که نام نروژ را در نقشهٔ موسیقی جهان ثبت کرد. گریگ در سال ۱۸۴۳ در شهر ساحلی برگن به دنیا آمد. در ابتدا به نظر میرسید مسیر حرفهای متعارفی در آهنگسازی پیش رو داشته باشد و به همین دلیل در کنسرواتوار لایپزیگ آموزش دید. اما آشنایی با ریکارد نوردراک (۱۸۴۲–۱۸۶۶)، آهنگسازِ عمیقاً ملیگرا، او را متقاعد کرد که آیندهاش به نروژ گره خورده است. او در پی موجی از الهام، کنسرتوی پیانو در لا مینور، اپوس ۱۶ (۱۸۶۸) را آهنگسازی کرد. موومان پایانی این اثر با رقص هالینگ به سبک نروژی آغاز میشود؛ رقصی شاد و جشنگونه که بهطور سنتی در مراسم عروسی اجرا میشود و سپس به رقص بهاری در میزان سهضربی تبدیل میشود. در همین دوران، او نخستین جلد از مجموعهٔ دهجلدیِ «قطعات غنایی» برای پیانوی تکنواز، اپوس ۱۲ (۱۸۶۶–۱۸۶۷) را منتشر کرد. این قطعات دلانگیز و سرشار از ظرافت، از جمله «رقص الفها» و «نغمهٔ نروژی»، در حکم آثاری مقدماتی برای ساختههای بزرگتر او بودند. در واقع، تقریباً تمام آثاری که گریگ پس از آن تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۷ آهنگسازی کرد، گویی عصارهٔ فرهنگ موسیقایی نروژ را در خود جای داده بودند؛ از جمله تابلوهای موسیقایی ماندگارش برای نمایشنامهٔ «پر گونت» اثر هنریک ایبسن (۱۸۷۶)، دو ملودی مرثیهوارِ عمیقاً درونگرای او برای سازهای زهی، اپوس ۳۴ (۱۸۸۰) و رقصهای سمفونیک باشکوه، اپوس ۶۴ (۱۸۹۶).