
Piano
.(1942)
دانیل بارنبویم، پیانیست و رهبر ارکستر، بهخاطر برنامههای بلندمدت و گستردهای که بر آثار یک آهنگساز خاص تمرکز دارند شناخته میشود؛ از جمله ماراتن واگنر در سال ۲۰۰۲ در اپرای دولتی برلین، جایی که از سال ۱۹۹۲ مدیر موسیقی آن بوده است. او همچنین چندین مجموعهٔ کامل از آثار آهنگسازان مختلف را ضبط کرده است که از آن میان میتوان به مجموعهٔ کامل سمفونیهای برامس، بروکنر و شومان اشاره کرد. بارنبویم در سال ۱۹۴۲ در بوئنوس آیرس آرژانتین، در خانوادهای از مهاجران یهودی روستبار، متولد شد. او زمانی که تنها ۱۱ سال داشت، با تحتتأثیر قرار دادن ویلهلم فورتونگلر، رهبر ارکستر، شهرت خود را بهعنوان نوازندهای نابغه تثبیت کرد. پس از آن، تحصیلاتش را در پاریس نزد نادیا بولانژه ادامه داد و بهدنبال آن، اجراهای نخستین و درخشانش در تالارهای کنسرت سراسر جهان رقم خورد. بارنبویم در سال ۱۹۶۷ با ژاکلین دو پره، نوازندهٔ ویولنسل، ازدواج کرد و این دو بهخاطر همکاری هنری و موسیقاییشان بسیار مورد تحسین قرار گرفتند. در ادامه، رویدادهای مهم دیگری نیز به ارتقای جایگاه حرفهای بارنبویم کمک کردند؛ از جمله اجرای کنسرتوی پیانوی شمارهٔ ۱ بتهوون با ارکستر فیلارمونیک برلین در کنسرتی به مناسبت سقوط دیوار برلین در سال ۱۹۸۹، که در آن هم رهبری ارکستر را بر عهده داشت و هم تکنواز بود. ترویج صلح از طریق موسیقی به یکی از محورهای فعالیت بارنبویم تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۹، در واکنش به تشدید شکاف میان اسرائیل و فلسطین، با همکاری ادوارد سعید، پژوهشگر دانشگاهی فلسطینی، ارکستر «دیوان غربی-شرقی» را بنیان گذاشت. این گروه همچنان به اجرای برنامه در کشورهای مختلف ادامه میدهد و الهامبخش تأسیس آکادمی بارنبویم-سعید در برلین شد؛ نهادی آموزشی برای موسیقیدانانی که عمدتاً از خاورمیانه و شمال آفریقا میآیند. بارنبویم در سال ۲۰۲۲، هنگام دریافت جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری مجلهٔ «گرامافون»، اعلام کرد که بهدلیل ابتلا به یک عارضهٔ عصبی، فعالیتهای اجرایی خود را برای مدتی متوقف میکند.