
Soprano
.(1949)
همزمانیِ آغاز جنبش موسیقی قدیم در دههٔ ۱۹۷۰ با ظهور صدای تقریباً بینقص و متناسب با این سبکِ اما کرکبی، اتفاقی خوشیمن بود. صدای سبک و زلال او و تواناییاش در پیمودن هر فراز و نشیب موسیقایی با ظرافتی تقریباً گربهوار، بهخوبی با بافتهای صوتی لطیفتر و شیوهٔ نوازندگیِ ظریف و پر از سایهروشن که روزبهروز طرفداران بیشتری مییافت، هماهنگ بود. کرکبی در سال ۱۹۴۹ در کمبرلی انگلستان به دنیا آمد و در دانشگاه آکسفورد به تحصیل در رشتهٔ مطالعات کلاسیک پرداخت. او در سال ۱۹۷۳ به گروه تازهتأسیس کُر تاورنر (Taverner Choir) پیوست؛ گروهی که به رهبری اندرو پاروت، شیوههای مرسوم اجرای موسیقی رنسانس و باروک را بهطور بنیادین به پرسش میگرفت و در پی بازنگری در آنها بود. کرکبی با همکاری کنسورت آو موزیک (Consort of Musicke) به سرپرستی آنتونی رولی و آکادمی موسیقی قدیم (Academy of Ancient Music)، درکی عمیق و منحصربهفرد از طیف گستردهای از آثار موسیقایی پرورش داد؛ از صمیمیت و ظرافت ترانههای لوت گرفته تا آرامش و معنویت آثار هیلدگارد بینگنی، راهبه و عارفهٔ قرن دوازدهم، و رنگوبوی پرنشاط و پرتحرکِ پاساژهای تزئینیِ آوازی (کولوراتورا) در آثار هندل، هایدن و موتسارت. ترانههای اِیمی بیچ او را به قلمرو موسیقی قرن بیستم نیز کشاند، اما از نظر بسیاری، کرکبی همچنان پیشگام و بانوی بزرگ نسل نخست خوانندگان سوپرانوی موسیقی قدیم به شمار میرود.