
Orchestra
.(1894)
ارکستر فیلارمونیک چک، بیش از بسیاری از ارکسترها، از فراز و نشیبهای سیاسی و اقتصادی کشور زادگاهش تأثیر پذیرفته است. بااینحال، از همان آغاز، از اعتبار هنری بالایی برخوردار بود. نخستین کنسرت این ارکستر در سال ۱۸۹۶ به رهبری آهنگساز بزرگ چک، آنتونین دورژاک، برگزار شد و در سال ۱۹۰۸ گوستاو مالر آن را در اجرای نخست سمفونی هفتم خود رهبری کرد. بااینهمه، چهرهٔ محوری در شکلگیری و پیشرفت فیلارمونیک، رهبر ارکستر چک، واتسلاو تالیچ، بود. از زمان تأسیس جمهوری چک در سال ۱۹۱۸، تالیچ طی ۲۲ سال فعالیت بهعنوان رهبر اصلی ارکستر، جایگاه بینالمللی آن را ارتقا داد و ترکیب شاخصی از طنین صیقلی صدا و انعطافپذیری پرتحرک ریتمیک را در آن پرورش داد. جنگ جهانی دوم آشفتگیهای قابل پیشبینی خود را به همراه آورد و مقامات نازی در مقطعی ارکستر فیلارمونیک را مجبور کردند در آلمان به اجرا بپردازد. رافائل کوبلیك، رهبر برجستهٔ دیگری از چک، در سالهای بلافاصله پس از جنگ هدایت ارکستر را بر عهده داشت، اما پس از به قدرت رسیدن کمونیستها در سال ۱۹۴۸، از کشور گریخت. انقلاب مخملی در سال ۱۹۸۹ دموکراسی را به کشور بازگرداند و از آن زمان، فیلارمونیک بهتدریج جایگاه مالی و هنری خود را بازسازی کرده است. سمیون بیچکوف، رهبر ارکستر زادهٔ روسیه، در سال ۲۰۱۸ به مقام رهبری اصلی آن منصوب شد. ضبطهای تحسینشدهٔ او از سمفونیهای چایکوفسکی و مالر، جایگاه ارکستر فیلارمونیک چک را بهعنوان یکی از ارکسترهای برجستهٔ جهان تثبیت کرده است.