
Baroque Music Ensemble
.(1985)
این گروه آلمانی که به اجرای منضبط و دقیق آثار سده هجدهم میلادی با رعایت سبک تاریخی شهرت دارد، از سازهایی استفاده میکند که در زمان خلق این آثار وجود داشتهاند. این گروه در سالهای اخیر رپرتوار خود را گسترش داده و اپراهای دوره رمانتیک متأخرِ واگنر را نیز به آن افزوده است. گروه کنسرتو کُلن (Concerto Köln یا CK) در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد و مجموعهای از نوازندگان است که بهصورت مستقل اداره میشود. بسیاری از اجراها و ضبطهای آن از جایگاه نوازنده اصلی گروه هدایت شدهاند؛ خواه این نوازنده ویولونیست اصلی باشد، خواه نوازنده هارپسیکورد. بااینحال، از سال ۱۹۸۷، گروه همکاری گستردهای با رهبر ارکستر فرانسوی، رنه یاکوبس، آغاز کرد. حاصل این همکاری، از جمله، ضبط اپرای «جولیوس سزار» (Giulio Cesare) اثر هندل در سال ۱۹۹۱ و اجرایی دراماتیک و منسجم از اوراتوریوی او، «شائول» (Saul)، در سال ۲۰۰۵ بود. این همکاری همچنین اجراهایی پرنشاط از اپراهای موتسارت، «کوزی فان توته» (Così fan tutte) در سال ۱۹۹۹ و «عروسی فیگارو» (Le nozze di Figaro) در سال ۲۰۰۴ را به همراه داشت. کنسرتو کُلن ضبط رپرتوار رمانتیک آغازین را با سمفونیهای زهیِ دوره جوانی مندلسون آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۹۹ کنسرتوهای پیانوی شماره ۲ و ۳ فیلد را با تکنوازی آندریاس اشتایر ضبط کرد. دقت و وسواس این گروه در یافتن یا احیای سازهای اصیل برای اجراهایش، بهخوبی در ضبط کنسرتوهای براندنبورگ باخ در سال ۲۰۱۴ نمایان است. از آنجا که باخ برای کنسرتو شماره ۴ استفاده از ساز «فلوتی دِکو» (Flauti d’echo) را مشخص کرده بود، برای این ضبط، یک فلوت ریکوردر دوتایی ویژه بازسازی شد؛ سازی که مدتها بود از دسترس خارج شده و به فراموشی سپرده شده بود. کِنت ناگانو، رهبر ارکستر، که از سال ۲۰۱۱ همکاری گستردهای با کنسرتو کُلن داشته است، در سال ۲۰۱۹ بهعنوان رهبر افتخاری این گروه منصوب شد. او از آن زمان پروژهای را با گروه آغاز کرده است تا چرخه اپرایی «حلقه نیبلونگ» (The Ring of the Nibelung) اثر واگنر را با رویکرد اجرای آگاهانه از نظر تاریخی به روی صحنه ببرد.