ارکستر سمفونیک کلمبیا یکی از داستانهای نامتعارف در تاریخ موسیقی کلاسیک قرن بیستم را دارد. از یک سو، این گروه اساساً ارکستری به معنای متعارف کلمه نبود، بلکه مجموعهای موقت از نوازندگان بود که شرکت کلمبیا رکوردز در مقاطع مختلف، عمدتاً از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۸۰، بر حسب نیاز برای ضبطهای گوناگون گرد هم میآورد. در نتیجه، ترکیب نوازندگان آن پیوسته تغییر میکرد. با این حال، این ارکستر ــ با هر ترکیبی که در مقاطع مختلف داشت ــ در آلبومهایی شاخص و با برخی از بزرگترین رهبران ارکستر همکاری کرد. از جمله میتوان به ضبطهایی به رهبری برونو والتر در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ از آثار موتسارت، مالر، برامس و دیگر آهنگسازان اشاره کرد؛ همچنین ضبطهای سال ۱۹۵۸ از دو اثر جرج گرشوین، یعنی «راپسودی در بلو» و «یک آمریکایی در پاریس»، به رهبری لئونارد برنستاین. این ارکستر همچنین شماری از برجستهترین آثار استراوینسکی را ضبط کرد؛ از جمله اجرای ضبطشدهٔ سال ۱۹۶۲ از بالهٔ «آیین بهار» که خود آهنگساز رهبری آن را بر عهده داشت. با این همه، به دلیل ماهیت انعطافپذیر و ترکیب متغیر ارکستر سمفونیک کلمبیا، نام آن در طیف گستردهای از آثار و پروژههای ضبط به چشم میخورد؛ از جمله آلبوم «باربرای کلاسیک» (Classical Barbra) از باربارا استرایسند، منتشرشده در سال ۱۹۷۶، و آلبوم «وقتی آرزوی ستارهای را میکنی: ادای احترامی به والت دیزنی» (When You Wish Upon a Star: A Tribute to Walt Disney) که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.