گروه کُلِگیوم اورئوم (Collegium Aureum) خود را «ارکستر دربارِ احیاشده» میدانست؛ ارکستری که میکوشید موسیقی را با رعایت شیوههای اجرایی اصیل و بازآفرینی صدای تاریخی آن، با استفاده از سازهای واقعیِ دورههای باروک، کلاسیک و رمانتیک در تاریخ موسیقی اروپا اجرا کند. این ارکستر در سال ۱۹۶۲ به ابتکار شرکت ضبط موسیقی آلمان غربی، دویچه هارمونیا موندی (Deutsche Harmonia Mundi)، مستقر در فرایبورگ، تأسیس شد. اعضای آن را تکنوازان حرفهای و استادان کنسرواتوارهای موسیقی تشکیل میدادند که هدفشان احیای تجربهٔ واقعی اجرای کنسرت در دورههای تاریخی مختلف، تا حد امکان، بود. آنان برای دستیابی به این هدف، رنگآمیزی صوتی سازهای آن دوران را با استفاده از سازهای زهی اصیل و نسخههای بازسازیشده از سازهای بادی چوبی قدیمی بازآفرینی میکردند و در کنار تفسیرهای موسیقایی ظریف و آگاهانه، به شیوههای اجرایی تاریخی نیز پایبند بودند؛ از جمله اجرای بدون رهبر ارکستر، بهگونهای که نوازندهٔ کنسرتمایستر (ویولن اول و سرگروه ارکستر) هدایت اجرا را بر عهده میگرفت. کُلِگیوم اورئوم تورهای بینالمللی متعددی برگزار کرد و در تالارهای مشهور کنسرت در انگلستان، فرانسه، ژاپن، آمریکای لاتین، شمال آفریقا، هلند، کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق و خاورمیانه به اجرای برنامه پرداخت. این گروه در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی به فعالیت خود پایان داد.