
Conductor
.(1934 - 2018)
کلودیو سیمونه (Claudio Scimone) یکی از چهرههای بینالمللی برجسته در جنبش موسیقی مجلسی و موسیقی قدیم بود. او نزد دیمیتری میتروپولوس و فرانکو فرارا تحصیل کرد و در کنار آن، به مطالعهٔ موسیقی قدیم و شیوههای اجرای آن نیز پرداخت. سیمونه در سال ۱۹۵۹ در شهر پادووا، ارکستر مجلسی I Solisti Veneti را بنیان گذاشت و برای چندین دهه با این گروه همکاری داشت. این ارکستر خیلی زود به دلیل سطح بالای اجراهایش شهرتی ممتاز پیدا کرد. سیمونه در سال ۱۹۷۵ ارکستر را برای نخستین حضورش در جشنوارهٔ سالزبورگ در اتریش رهبری کرد و گروه پس از آن هر سال به این جشنواره دعوت شد. او همچنین در چندین تور جهانی، رهبری ارکستر را بر عهده داشت و با آن در ۶۰ کشور به اجرا پرداخت. اگرچه I Solisti Veneti در زمینهٔ موسیقی قدیم تخصص داشت، سیمونه نقش مهمی در سفارش و معرفی آثار آهنگسازان معاصر نیز ایفا کرد؛ از جمله آثاری از کریستوبال هالفتر، فرانکو دوناتونی، ماریوس کنستان و سیلوانو بوسوتی. در همین حال، سیمونه فعالیت حرفهای دیگری نیز بهعنوان یکی از معتبرترین موسیقیشناسان پژوهشگر موسیقی ایتالیا داشت و بر موسیقی این کشور از اواخر دورهٔ رنسانس تا روسینی تمرکز میکرد. او نخستین ویرایشهای مدرن از کنسرتوها و سوناتهای ویولن تارتینی را که در آن زمان تقریباً به دست فراموشی سپرده شده بودند، آماده و ویرایش کرد و همچنین ویرایشهایی از شماری از اپراهای ویوالدی را فراهم آورد. یکی از چشمگیرترین اجراهای مدرنِ دوبارهاحیاشدهٔ او، ضبط اپرای «اورلاندو فوریوزو» (Orlando Furioso) اثر ویوالدی در سال ۱۹۷۷ بود که با حضور مریلین هورن و ویکتوریا د لوس آنخلِس انجام شد. او همچنین در سال ۱۹۷۹ همین اثر را بهصورت زنده در تئاترو فیلارمونیکو ورونا اجرا کرد. سیمونه ویرایش انتقادی اپرای «محمد دوم» (Maometto II) اثر روسینی را نیز آماده کرد و نخستین ضبطها یا نخستین اجراهای مدرن چندین اپرای روسینی را ارائه داد. او همچنین نویسندهٔ رسالهای تحسینشده دربارهٔ شیوههای اجرایی موسیقی با عنوان Segno, Significato, Interpretazione بود. سیمونه برای شرکت ضبط Erato نیز آثار بسیاری ضبط کرد؛ این شرکت در مجموع بیش از ۲۵۰ اجرا را تحت رهبری او منتشر کرد. او علاوه بر کنسرتهایی که با I Solisti Veneti اجرا میکرد، در سالنها و نهادهای مهمی همچون کونvent گاردن (Covent Garden)، اپرای بزرگ هیوستون (Houston Grand Opera)، جشنوارهٔ Mostly Mozart در لینکلن سنتر و آرنا دی ورونا رهبری کرد. در همین آرنا بود که در سال ۱۹۹۶ اپرای مدتها فراموششدهٔ «دانايدها» (Les Danaïdes) اثر آنتونیو سالیری را اجرا کرد. او همچنین ارکسترهای برجستهای همچون فیلارمونیک ORTF، ارکسترهای سمفونیک ملبورن، توکیو، هیوستون، مونترال، اتاوا و دالاس، فیلارمونیا لندن، ارکستر یومیوری نیپون و فیلارمونیک سلطنتی لندن را رهبری کرد. سیمونه در طول فعالیت حرفهای خود جوایز مهمی از جمله Grand Prix du Disque، جایزهٔ گرمی (Grammy Award) و جایزهٔ جهانی صفحهٔ مونترو (Montreux World Disc Prize) را دریافت کرد. — جوزف استیونسون (Joseph Stevenson)