
Piano
.(1903 - 1991)
کلودیو آراو، پیانیستی که دوران فعالیت حرفهایاش بخش عمدهای از قرن بیستم را دربر گرفت، بهعنوان نوازندهای ویرتئوز و در عین حال متفکری ژرفاندیش در عرصهٔ موسیقی ستایش میشود. او با تلفیقی آرمانی از شور و چالاکی نوازندگی و بینش موسیقایی، تواناییهای پیانیستی و ذهن ژرفنگر خود را یکسره در خدمت اثری قرار میداد که اجرا میکرد. رپرتوار او بسیار گسترده بود و از باخ تا چایکوفسکی را دربر میگرفت، هرچند تمرکز اصلیاش بر ستونهای بنیادین موسیقی دورهٔ رمانتیک قرار داشت. آراو در سال ۱۹۰۳ در شهر چیلانِ شیلی متولد شد. در هشتسالگی، با بورسیهٔ دولتی برای تحصیل نزد مارتین کراوزه به برلین فرستاده شد؛ کراوزه خود از شاگردان لیست بود. برای آشنایی با چیرهدستی آتشین و جسورانهٔ آراو در دوران جوانی، به ضبط سال ۱۹۲۸ او از اثر «اسلامی» بالاکیرف (۱۸۶۹) گوش دهید. با افزایش سن، نوازندگی او پختهتر و پرمایهتر شد و طنین صدایش غنا و عمق بیشتری یافت؛ او اغلب از تمپوهای گسترده و آرام بهره میگرفت. آراو در دهههای پایانی زندگیاش بخشهای وسیعی از رپرتوار را برای شرکت فیلیپس ضبط کرد؛ از جمله آثار بتهوون ــ که در آنها تنش و جزئیات سوناتهای متأخر و آیندهنگرانهاش چشمگیر است ــ شوپن، چرخههای بزرگ پیانویی شومان، آثار اولیهٔ برامس و آثار متأخر شوبرت. بااینحال، شاید ارزشمندترین گنجینهٔ میراث هنری او مجموعهٔ ضبطهای آثار لیست در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ باشد؛ آراو در این اجراها، بیآنکه از جنبهٔ ویرتئوزی موسیقی بکاهد، نجابتی صادقانه و اصیل به آن میبخشد؛ کیفیتی که در اجرای این آثار اغلب قربانی نمایش مهارتهای تکنیکی میشود. شنیدن نوازندگی آراو همیشه آسان و بیدردسر نیست؛ او در جستوجوی حقیقت موسیقایی اهل سازش نبود، اما آثارش پاداشهایی ویژه و ماندگار به شنونده میبخشند. او در سال ۱۹۹۱ درگذشت.