Claudia Caffagni

کلودیا کافانی که در یک محیط پربار موسیقی متولد و بزرگ شد، یادگیری عود را از سیزده سالگی زیر نظر پدرش میرکو آغاز کرد. او تحصیلات خود را نزد فدریکو مارینکولا و جیکوب لیندبرگ ادامه داد و در سال ۱۹۸۹ از آنها دیپلم نوازندگی عود را در کالج سلطنتی موسیقی لندن دریافت کرد و متعاقباً نزد هاپکینسون اسمیت در Schola Cantorum Basiliensis با تأکید ویژه بر رپرتوار رنسانس اسپانیایی و باروک آلمانی تحصیل کرد. در سال ۱۹۸۲، فعالیت حرفه‌ای خود را هم به عنوان تک‌نواز و هم در گروه‌های مختلف آغاز کرد و در موسیقی رنسانس و پیش از باروک تخصص داشت. او در کنار مطالعه‌ی ساز خود، به مطالعه‌ی ضروری منابع موسیقی، نت‌نویسی و رساله‌های موسیقی نیز اهمیت می‌داد و بعدها انرژی خود را بر رپرتوار قرون وسطایی متمرکز کرد، که از زمان تأسیس گروه laReverdie - یکی از گروه‌های برجسته‌ی متخصص در مطالعه و اجرای موسیقی قرون وسطایی - که او یکی از اعضای بنیانگذار آن است (۱۹۸۶) آغاز شده بود. او که از همان ابتدا با تلفیق تمرین سازی با آواز، رویکردی به موسیقی قرون وسطایی داشت، توسعه‌ی تکنیک عود با مضراب را با مطالعه‌ی آواز با الیزابتا تاندورا ترکیب کرد. او به عنوان خواننده‌ی تک‌نواز، با گروه Accordone همکاری داشته و با آنها سی‌دی "Vivifice Spiritus Vitae Vis" را برای Cypress ضبط کرده است. در سال ۲۰۱۵، او با پائولا ارداس همکاری خود را آغاز کرد و روی دو پروژه که یکی به کریستین دو پیزان و دیگری به یوهان دِآرک اختصاص داشت، کار کرد که توسط Radio3 ضبط و پخش شد. در سال 1994 به او در رشته معماری در Istituto Universitario di Architettura di Venezia با پایان نامه ای با عنوان: "Il temperament in musica e inarchitettura: La Schola Riccatiana" که در کتاب Le architecture di Orfeo (Ed. Casagrande-Fidia-1,20-L) منتشر شد، جایزه (با افتخار) در رشته معماری دریافت کرد. او در همین موضوع برای L. Olschki Press (فلورانس) سخنرانی خود را در کنفرانس بین المللی اختصاص داده شده به Giordano Riccati در ونیز در Fondazione Giorgio Cini (اکتبر 2010) منتشر کرد. او اخیرا مقاله "ادای احترام به یوهانس سیکونیا. Gears Marcum imitaris: مدلی برای موتت های سیکونیا" را در Marcinum, II/2012 منتشر کرده است. او اغلب برای شرکت در کنفرانس‌ها دعوت می‌شود: جدیدترین کنفرانس، که به دانته و موسیقی اختصاص داده شده بود، در سال ۲۰۲۱ در رم برگزار شد (مجموعه مقالات کنفرانس در دست انتشار است). برای جشن بیستمین سالگرد گروه لا روردی (۱۹۸۶-۲۰۰۶)، او نسخه اجرایی انتقادی جدیدی از «میسا سانکتی ژاکوبی» اثر گیوم دو فی را آماده کرد که در آن، متن مس از روی کدکس Q15 رونویسی شده و اکنون در بولونیا، موزه و کتابخانه بین‌المللی موسیقی، نگهداری می‌شود. این اثر در نسخه ۲۰۱۴ جایزه «لوئیجی گایاتو» که توسط بنیاد ونیزی اوگو و اولگا لوی اونلوس برگزار می‌شود، مورد توجه ویژه قرار گرفته است. او مرتباً رونویسی‌ها و تحقیقات موسیقی‌شناسی را برای تمام پروژه‌های گروه لا روردی ارائه می‌دهد. او در کنسرواتوار «جی. تارتینی» در تریسته (۲۰۰۱-۲۰۰۶) به تدریس اجرای موسیقی اولیه پرداخته است. از سال ۱۹۹۸، با فداکاری فراوان، بخشی از وقت خود را به تدریس موسیقی قرون وسطی در مؤسسات مختلف اختصاص داده و مرتباً کلاس‌های کارشناسی ارشد را در ایتالیا و اروپا برگزار می‌کند. از سال ۲۰۰۵، او در مدرسه موسیقی کلودیو آبادو در میلان تدریس می‌کند، جایی که از سال ۲۰۱۸، رهبری دوره کارشناسی ارشد موسیقی قرون وسطی را بر عهده دارد. از سال ۲۰۰۷ تا تابستان ۲۰۱۵، او در دانشگاه موسیقی تروسینگن/مؤسسه موسیقی اولیه، عود قرون وسطایی و نت‌نویسی قرون وسطایی تدریس می‌کرد. در سال ۲۰۱۶، او همکاری خود را با فوندازیونه بنتون و آلماموسیکا۴۳۳ برای یک پروژه جدید که به آماده‌سازی نوازندگان جوان برگزیده علاقه‌مند به موسیقی اواخر قرون وسطی اختصاص دارد، آغاز کرد.او در پروژه‌های آموزشی با بنیاد اوگو و اولگا لوی آنلوس همکاری می‌کند. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹، او موسیقی قرون وسطی را در دوره‌های تابستانی موسیقی اولیه در اوربینو، ایتالیا تدریس می‌کند. از ژانویه ۲۰۱۷، او هماهنگ‌کننده بخش موسیقی اولیه مدرسه موسیقی کلودیو آبادو در میلان است