
Orchestra
.(1920)
غرور و افتخار مدنی و ثروت حاصل از یک کلانشهر صنعتی، زمینهساز شکلگیری نخستین ارکستر سمفونیک دائمی شهر بیرمنگام شد. این ارکستر که هنگام تأسیس در سال ۱۹۲۰ «ارکستر شهر بیرمنگام» نام داشت، نخستین ارکستر در بریتانیا بود که بودجهٔ آن از سوی شهرداری تأمین میشد. شکلگیری آن نتیجهٔ تلاش و کارزاری بود که آهنگساز، گرانویل بانتاک، و لرد شهردار بیرمنگام، نویل چمبرلین، که بعدها به نخستوزیری بریتانیا رسید، رهبری میکردند. این مجموعه بهتدریج از یک گروه ارکسترال منطقهای با فعالیت پارهوقت به ارکستری در سطح جهانی تبدیل شد. اگرچه آدریان بولت، که از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۰ رهبر اصلی ارکستر بود، از همان ابتدا استانداردهای هنری بالایی برای آن تعیین کرد و نخستین ضبط ارکستر در سال ۱۹۲۵ با رهبری او انجام شد، اما جایگاه بینالمللی ارکستر تا دوران تصدی سایمون رَتِل بهعنوان رهبر ارکستر (۱۹۸۰–۱۹۹۸) تثبیت نشد. کارنامهٔ ضبطهای ارکستر سمفونیک شهر بیرمنگام (CBSO) در دوران رهبری او شامل اجراهای برجستهای از آثار مالر، کارول شیمانوفسکی و بنجامین بریتن و همچنین آثار موسیقی معاصر آهنگسازانی چون جان آدامز، توماس آدس و مارک-آنتونی ترنیج است. در دوران رهبری رتل، ارکستر از تالار تاریخی شهر بیرمنگام به تالار سمفونی که بهتازگی ساخته شده بود نقل مکان کرد و تعهد دیرینهٔ خود را به آموزش موسیقی بیش از پیش گسترش داد. رتل مسیر موفقیتآمیزی را ادامه داد که پیشتر لویی فرمو (۱۹۶۹–۱۹۷۸) پایهگذاری کرده بود. ضبطهای فرمو از آثار آهنگسازان سرزمین مادریاش، فرانسه، چنان مورد توجه قرار گرفت که لقب محبتآمیز «بهترین ارکستر فرانسوی جهان» را برای ارکستر سمفونیک شهر بیرمنگام به ارمغان آورد. پیش از او نیز هوگو ریگنولد (۱۹۶۰–۱۹۶۸)، رهبری که در آمادهسازی و تمرین ارکستر دقت و وسواس فراوانی داشت، نقش مهمی ایفا کرده بود؛ هرچند شایستگیهای او آنطور که باید مورد توجه قرار نگرفت. آندژی پانوفنیک (۱۹۵۷–۱۹۵۹)، آهنگساز و رهبر ارکستر، در دوران کوتاه تصدی خود بهعنوان رهبر اصلی، با گنجاندن آثار تازه در برنامههای ارکستر، جانی دوباره به فعالیتهای هنری آن بخشید؛ از جمله سمفونی مرثیهای خود او با عنوان «سینفونیا الِجیاکا». پس از کنارهگیری رتل، رهبرانی چون ساکاری اورامو (۱۹۹۸–۲۰۰۸)، آندریس نِلسونس (۲۰۰۸–۲۰۱۵)، میرگا گراژینیتِه-تیلا (۲۰۱۶–۲۰۲۲) و کازوکی یامادا (از سال ۲۰۲۳ تاکنون) به ارتقای اعتبار و شهرت این ارکستر ادامه دادهاند. در میان آثار ضبطشدهٔ ارکستر، آلبومهای اورامو از آثار فولدز و سیبلیوس، ضبطهای نلسونس از آثار ریشارد اشتراوس و چایکوفسکی، آثار بریتن و واینبرگ با رهبری گراژینیتِه-تیلا و همچنین ضبط سال ۲۰۲۶ یامادا از سمفونیهای شمارهٔ ۱ و ۲ ویلیام والتون برای شرکت دویچه گرامافون (DG)، از اهمیت ویژهای برخوردارند.