
Tenor
.(1924 - 2014)
کارلو برگونتسی، تنور ایتالیایی، به گفتهٔ خودش بازیگری معمولی با ظاهری متوسط بود؛ اما بیان موسیقایی ظریف و دلنشینش او را به بزرگترین مفسر آثار وردی در قرن بیستم تبدیل کرد. او در سال ۱۹۲۴، در نزدیکی پارما و در خانوادهای که پدرش پنیرساز بود، به دنیا آمد. برگونتسی در کودکی نقشهایی در اپرا اجرا میکرد و سپس در کنسرواتوار موسیقی آریگو بوئیتو در پارما، تحصیل آواز را در مقام باریتون آغاز کرد. او بهدلیل فعالیتهای ضدنازی، سه سال را در اردوگاه کار اجباری آلمان گذراند و پس از بازگشت به وطن در سال ۱۹۴۵، در سال ۱۹۴۸ نخستین اجرای خود را بهعنوان باریتون انجام داد. برگونتسی که دریافت برای نقشهای تنور مناسبتر است، بار دیگر آموزش آواز را از سر گرفت و در سال ۱۹۵۱، در تئاتر پتروتسلی باری، با ایفای نقش اصلی اپرای «آندرهآ شنیر» اثر اومبرتو جوردانو، دومین آغاز حرفهای خود را رقم زد. او که استاد اجرای خطوط آوازی بلند و انعطافپذیر بود، سرانجام تمامی نقشهای اصلی تنور در آثار وردی را ضبط کرد؛ مجموعهای که در آلبوم گزیدهٔ سال ۱۹۷۶ با عنوان «وردی: ۳۱ آریای تنور» بهخوبی نمایان است. برگونتسی به ستارهای بینالمللی تبدیل شد و تا دههٔ ۱۹۸۰ بیش از ۳۰۰ بار با اپرای متروپولیتن نیویورک روی صحنه رفت. در آن دهه، فعالیتش را بهتدریج به اجراهای رسیتال و تکخوانی تغییر داد؛ آثاری از این دست را میتوان در آلبوم «رسیتال آواز» محصول سال ۱۹۸۸ شنید. تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۴، اغلب میشد او را در رستورانش با نام «آی دوئه فوسکاری» در بوسّتو دید؛ نامی که اشارهای به وردی داشت.