
Composer
.(1835 - 1921)
کامیل سنسانس، نابغهای موسیقایی و دانشمندی چندوجهی بود که از سهسالگی آهنگسازی میکرد، در دهسالگی کنسرتوی پیانوی سوم بتهوون را در برابر عموم اجرا کرد و در سیزدهسالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد. نخستین سمفونی او، ساختهشده در سال ۱۸۵۳، تحسین لیست را برانگیخت؛ لیست او را بزرگترین نوازندهٔ زندهٔ ارگ میدانست. در دهههای بعد، جایگاه سنسانس بهعنوان آهنگساز، پیانیست و نوازندهٔ ارگ تثبیت شد؛ نقشهایی که اغلب همزمان بر عهده داشت. کنسرتوی پیانوی شمارهٔ ۲ او (۱۸۶۸) و سومین سمفونیاش، مشهور به سمفونی «ارگ» (۱۸۸۶)، نمونههایی از این دوراناند؛ اثری که خود آن را بزرگترین دستاوردش میدانست. سنسانس در سال ۱۸۳۵ در پاریس به دنیا آمد و در تمام گونههای اصلی موسیقی آهنگسازی کرد و در فن آهنگسازی، تسلطی کامل و خلاقیتی چشمگیر از خود نشان داد. موسیقی او گاه سرشار از شور و هیجان است؛ چنانکه در کنسرتوی ویولنسل شمارهٔ ۱ (۱۸۷۲) میتوان دید. بااینحال، این شور بهندرت در آثار صحنهای او نمود پیدا میکرد. از میان ۱۲ اپرای او، تنها «سامسون و دلیله» (۱۸۷۷) به موفقیتی پایدار دست یافته است. بااینهمه، آثار فراوانی از او لحنی سبکتر و شوخطبعانهتر دارند: اپرای تکپردهای «شاهزادهخانم زرد» (۱۸۷۲)، شعر سمفونیک «رقص مرگ» (۱۸۷۴) و سوئیت «کارناوال حیوانات» (۱۸۸۶) که طنز دلنشین و مسری آن سبب شد آهنگساز انتشارش را در زمان حیات خود ممنوع کند. کنسرتوی پیانوی شمارهٔ ۵، مشهور به «مصری» (۱۸۹۶)، که اثری سرشار از تصویرپردازی است، بازتابی از سفرهای او به شمال آفریقاست. در مقابل، سوناتهای ابوا، کلارینت و فاگوت که در آخرین سال زندگیاش نوشت، نشان میدهند که چگونه مهارت فنی بینظیرش را در خدمت موسیقیای با وقار کلاسیک و بیانی پخته و تأملبرانگیز قرار داده بود. درگذشت او در سال ۱۹۲۱، به برگزاری یکی از باشکوهترین مراسم تشییع جنازهٔ دولتی در تاریخ پاریس انجامید.