
Composer
.(1757 - 1831)
پِلِیِل در سه زمینه به شهرت رسید: آهنگسازی، نشر موسیقی و ساخت پیانو. او در سال ۱۷۵۷ در نزدیکی وین متولد شد و آهنگسازی را نزد یوزف هایدن آموخت. در آغاز فعالیت حرفهای، در اتریش مقامهای مختلفی بهعنوان کاپلمایستر (مدیر موسیقی) بر عهده داشت و در اوایل دههٔ ۱۷۸۰ با سفر به ایتالیا، آثارش را معرفی کرد. از جمله آثار او در این دوره، کنسرتوهایی برای ساز هاردیگاردی بود که برای پادشاه ناپل تصنیف کرد. پِلِیِل از سال ۱۷۸۴ در کلیسای جامع استراسبورگ به فعالیت پرداخت، اما با آغاز انقلاب فرانسه ناچار شد به لندن پناه ببرد. در جریان سفرهای هایدن به انگلستان، مطبوعات تلاش کردند میان این دو آهنگساز نوعی رقابت ایجاد کنند، هرچند رابطهٔ دوستانهٔ آنها همچنان حفظ شد. پِلِیِل از سال ۱۷۹۵ در پاریس اقامت گزید و یک مؤسسهٔ موفق نشر موسیقی تأسیس کرد که نخستین پارتیتورهای مینیاتوری را منتشر ساخت. او همچنین در سال ۱۸۰۷ کارخانهٔ پیانوسازی خود را بنیان گذاشت؛ سازهایی که مورد توجه نوازندگانی چون فردریک شوپن و ایگناتس موشِلِس قرار گرفتند. پِلِیِل در سال ۱۸۳۱ درگذشت و مجموعهای قابلتوجه از سمفونیها، کنسرتوها و آثار موسیقی مجلسی از خود بهجا گذاشت. سبک آهنگسازی او شباهت زیادی به شیوهٔ استادش، هایدن، داشت.