برایْدن «جک» تامسون در طول دوران طولانی فعالیتش بهعنوان رهبر ارکستر، که نزدیک به پنج دهه به طول انجامید، بهعنوان یکی از برجستهترین مفسران موسیقی جزایر بریتانیا شناخته میشد. میراث هنری او شامل نزدیک به پنجاه ضبط موسیقی برای شرکت چاندوس است؛ از جمله ضبطهای پیشگامانهٔ سمفونی شمارهٔ ۲ ویلیام والتون و مجموعهٔ کامل سمفونیهای سر آرنولد باکس. تامسون در سال ۱۹۲۸ در شهر اَیر، اسکاتلند، به دنیا آمد و تحصیلات موسیقی خود را در آکادمی سلطنتی موسیقی اسکاتلند در گلاسگو آغاز کرد. او برای ادامهٔ تحصیلاتش راهی آلمان و اتریش شد؛ ابتدا از سال ۱۹۵۴ در مدرسهٔ عالی دولتی موسیقی هامبورگ نزد هانس اشمیت-ایسِرشتِت به تحصیل پرداخت و سپس در موزارتهئوم سالزبورگ، نزد ایگور مارکویچ، استاد برجستهٔ رهبری ارکستر، آموزش دید. تامسون در سال ۱۹۵۸ به اسکاتلند بازگشت و نخستین سمت مهم خود را در ارکستر سمفونیک اسکاتلند بیبیسی به دست آورد؛ جایی که بهعنوان دستیار رهبر ارکستر، ایان وایت، فعالیت میکرد. اتفاقات بهگونهای پیش رفت که وایت به بیماری لاعلاجی مبتلا شد و ناچار شد اجرای شماری از کنسرتها را به تامسون واگذار کند. تامسون در این اجراها تحسین فراوان نوازندگان، مخاطبان و منتقدان را برانگیخت. تنها چند ماه پس از موفقیت این کنسرتها، دعوت از تامسون برای رهبری مهمان ارکسترهای مختلف، چه در داخل کشور و چه در خارج از آن، بهطور فزایندهای افزایش یافت. این دعوتها شامل ارکسترهایی در کانادا، اسکاندیناوی و آفریقای جنوبی نیز میشد. او در سال ۱۹۶۲ ارکستر سمفونیک اسکاتلند را ترک کرد تا تمام تمرکزش را بر رهبری مهمان بگذارد. در سال ۱۹۶۶ نیز بهعنوان رهبر همکار ارکستر ملی اسکاتلند منصوب شد. در سال ۱۹۶۸، تنها دو سال پس از نخستین انتصاب مهمش بهعنوان مدیر موسیقی، تامسون رهبری ارکستر سمفونیک شمالی بیبیسی در منچستر را بر عهده گرفت؛ ارکستری که از سال ۱۹۸۲ با نام ارکستر فیلارمونیک بیبیسی شناخته میشود. او همچنین سمت مدیر موسیقی ارکستر اولستر در بلفاستِ ایرلند شمالی را پذیرفت و تا سال ۱۹۸۵ در این جایگاه باقی ماند. تامسون از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۸ نزدیک به پنجاه آلبوم برای شرکت ضبط چاندوس منتشر کرد. بیشتر این آثار به آهنگسازان جزایر بریتانیا اختصاص داشتند؛ هرچند علاقهٔ ویژهٔ او به آثار نیلسن و مارتینو نیز به ضبط چندین اثر ارزشمند از این دو آهنگساز انجامید. تامسون علاوه بر ضبط مجموعهٔ سمفونیهای باکس، چرخههای سمفونیهای مارتینو، الگار و وان ویلیامز را نیز ضبط کرد و آثاری از شماری از آهنگسازان کمترشناختهشده را به مجموعهٔ آثار ضبطشدهٔ خود افزود. در سال ۱۹۸۸، تامسون به ارکستر ملی اسکاتلند (که در آن زمان عنوان سلطنتی را نیز به نام خود افزوده بود) بازگشت و دعوت شد تا جانشین نِیمه یاروی در مقام مدیر موسیقی این ارکستر شود. او همواره در زمینهٔ سفارش ساخت آثار جدید فعال بود و از آهنگساز هموطن خود، جان مکسول گِدِس، خواست سمفونی شمارهٔ ۲ خود را بنویسد. متأسفانه تامسون پیش از آنکه این اثر به پایان برسد، درگذشت. گدس پس از تکمیل اثر، عنوان فرعی «به یاد برایدن تامسون» را به آن افزود.