
Composer , Conductor , Piano
.(1913 - 1976)
بنجامین بریتن، آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازندهٔ پیانو، در سال ۱۹۱۳ در لُوستافت انگلستان متولد شد. او بعدها سواحل سافک را به مرکز فعالیتهای خلاقانهٔ خود تبدیل کرد و در سال ۱۹۴۸ جشنوارهٔ آلدبورگ را بنیان گذاشت. بریتن با وجود تسلط بر آهنگسازی برای ارکستر و موسیقی مجلسی، در آهنگسازی برای آواز به اوج توانایی هنری خود رسید. او اغلب با شریک زندگی و همکار هنریاش، پیتر پیرز، خوانندهٔ تنور، همکاری میکرد و برخی از برجستهترین ترانههای هنری قرن بیستم را آفرید. از مهمترین این آثار میتوان به سرناد برای تنور، هورن و سازهای زهی (۱۹۴۳) اشاره کرد. او همچنین با اپرای پیتر گرایمز در سال ۱۹۴۵، نقشی اساسی در احیای اپرای انگلیسی ایفا کرد. بریتن در تمام دوران فعالیت هنری خود به گسترش دامنهٔ مخاطبان موسیقی، بهویژه جذب کودکان و نوجوانان، علاقهمند بود. او این هدف را از طریق آثاری محبوب، مانند راهنمای ارکستر برای جوانان (۱۹۴۵)، و بهرهگیری از زبانی موسیقایی قابلفهم، اما درعینحال متمایز، دنبال کرد؛ زبانی که اساساً بر نظام تونال استوار بود. بسیاری از آثار متأخر او دغدغههای شخصی و اجتماعی را در هم میآمیزند؛ از علاقهٔ ویژهاش به صدای مردان جوان، که در اپراهای بیلی باد (۱۹۵۱) و پیچش پیچها (۱۹۵۴) نمود یافته است، تا باور عمیق و استوارش به صلحطلبی که در اثر رکوئیم جنگ (۱۹۶۱) جلوهگر میشود. بریتن در سال ۱۹۷۶ درگذشت و میراثی ارزشمند از ضبطهای آثار خود بهجا گذاشت؛ ضبطهایی که سهم مهمی در حفظ و معرفی آثار او دارند.