
Composer
.(1653 - 1713)
آرکانجلو کورلی، بهعنوان نوازندهٔ ویولن و آهنگساز، یکی از استادان بزرگ دورهٔ باروک بود و در عین حال، آثارش پیشدرآمدی بر عصر کلاسیک به شمار میرفت. آثار او به تثبیت بسیاری از قواعد و قراردادهایی کمک کرد که امروزه آنها را بدیهی میدانیم؛ از شکلگیری ارکستر زهی مدرن گرفته تا ترجیح نظام تونال بر نظام مُدال در آهنگسازی. نوآوریهای او شامل بافتهای پیچیدهٔ چندصدایی (پُلیفونی)، بیان ملودیک و ایجاز، غافلگیریهای هارمونیک، ترکیبهای بافتی منحصربهفرد و تغییرات غیرمنتظرهٔ گام بود. کورلی تأثیری چشمگیر بر تقریباً تمام آهنگسازانی گذاشت که پس از او آمدند؛ از جمله باخ، ویوالدی، تلِمان و هندل. او در سال ۱۶۵۳ در فوزینیانو، واقع در ایتالیای امروزی، به دنیا آمد؛ با این حال، اطلاعات چندانی دربارهٔ سالهای نخست زندگیاش در دست نیست که بتوان آنها را با اطمینان تأیید کرد. تا اواسط دههٔ ۱۶۷۰، فعالیت خود را بهعنوان نوازنده در رم آغاز کرده بود و خیلی زود توانست استعداد و تواناییهای برجستهاش را به نمایش بگذارد. از تأثیرگذارترین آثار او میتوان به سوناتهای تریو، اپوس ۳ (منتشرشده در سال ۱۶۸۹) و کنسرتو گروسوها، اپوس ۶ (منتشرشده در سال ۱۷۱۴) اشاره کرد. سوناتهای ویولن او نیز بهخوبی نشان میدهند که چگونه در آثارش، بهجای تجمل و اغراق رایج در موسیقی باروک، بر ظرافت ملودیک تأکید میکرد و در عین حال، مهارت و تواناییهای تکنیکی نوازندهٔ ویولن را به نمایش میگذاشت. کورلی هنگام مرگ در سال ۱۷۱۳ در رم، بهعنوان چهرهای بزرگ و برجسته در دنیای موسیقی شناخته میشد و در عالیترین محافل اجتماعی جایگاهی رفیع و حضوری پررنگ داشت.