آنتونی هالستد فعالیت حرفهای خود را بهعنوان نوازندهٔ هورن آغاز کرد و در برخی از برجستهترین ارکسترهای انگلستان، سمت نوازندهٔ اول را بر عهده داشت. اندکی بعد، با پرورش تکنیکی خیرهکننده در نواختن هورنهای طبیعیِ دورههای باروک و کلاسیک، مسیر حرفهای دیگری نیز در زمینهٔ اجرای موسیقی با سازهای تاریخی پیش روی او گشوده شد. هالستد در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ به رهبری ارکستر روی آورد و از این طریق، با همکاری گروههایی چون هانوفر بند، ارکستر مجلسی استرالیا و ارکستر مجلسی رادیو هلند، به موفقیتهای چشمگیری دست یافت. او در مقام رهبر ارکستر یا مدیر هنری ــ که بارها ارکسترها را هنگام اجراهای زنده و ضبطها از پشت ساز کلاویهای هدایت کرده است ــ کنسرتهای تحسینشدهٔ بسیاری در سراسر جهان برگزار کرده و بیش از ۵۰ ضبط برای شرکتهای گوناگون موسیقی، از جمله سیپیاو، موزیکا سوِسیه، ناکسوس، ئیامآی و نیمبوس، انجام داده است. هالستد در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۵ در منچستر انگلستان متولد شد. او موسیقی را در مدرسهٔ چتهام در منچستر و سپس در مدرسهٔ سلطنتی موسیقی منچستر آموخت. ساز اصلیِ انتخابی او در ابتدا پیانو بود، هرچند هورن، ارگ و آهنگسازی را نیز مطالعه میکرد. سرانجام تمرکز خود را بر هورن گذاشت، اما فعالیتهایش در زمینهٔ سازهای کلاویهای را کنار نگذاشت؛ او بعدها نزد جورج مالکوم به فراگیری هارپسیکورد پرداخت. همچنین در زمینهٔ رهبری ارکستر نزد چارلز مکراس آموزش دید. هالستد در سال ۱۹۶۶ بهعنوان نوازندهٔ اول هورن در ارکستر سمفونیک بیبیسی اسکاتلند منصوب شد و بهزودی به سمتهای معتبرتر دیگری در جایگاه نوازندهٔ اول دست یافت؛ از جمله در ارکستر سمفونیک لندن. او در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ مطالعات خود دربارهٔ هورن را نزد هوراس فیتزپاتریک ادامه داد و در پی آن، علاقهٔ بیشتری به هورن طبیعی پیدا کرد. دیری نپایید که در چندین گروه تخصصی اجرای موسیقی با سازهای تاریخی، از جمله ارکستر مجلسی انگلستان، آکادمی موسیقی کهن، هانوفر بند و ارکستر عصر روشنگری، بهعنوان نوازندهٔ اول هورن مشغول به کار شد. هالستد در سال ۱۹۷۶ نخستین تجربهٔ رهبری ارکستر خود را با اجرای نخستین اجرای اثری معاصر به نام «یکی و همان» اثر الیزابت لوتینز به دست آورد. او خیلی زود رهبری چندین گروه برجستهٔ فعال در زمینهٔ اجرای موسیقی با سازهای تاریخی را بهطور منظم آغاز کرد که در میان آنها، هانوفر بند جایگاهی ویژه داشت. در اواخر قرن بیستم و سالهای آغازین قرن بیستویکم، هالستد ضمن ادامهٔ فعالیت بهعنوان نوازندهٔ هورن، بهتدریج جایگاه خود را بهعنوان یکی از برجستهترین رهبران ارکستر انگلیسی در زمینهٔ اجرای موسیقی با سازهای تاریخی تثبیت کرد. هالستد در سال ۱۹۹۵ پروژهای بسیار بلندپروازانه را با هانوفر بند آغاز کرد: ضبط مجموعهٔ کامل آثار ارکسترال یوهان کریستین باخ. این پروژه شامل کنسرتوهای هارپسیکورد و فورتهپیانو نیز میشد که هالستد آنها را از پشت ساز کلاویهای رهبری میکرد. او این مجموعهٔ ۲۲ دیسکی را برای شرکت سیپیاو در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به پایان رساند و آخرین بخش آن در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. — رابرت کامینگز