
Conductor , Violin
.(1965)
اندرو مانزه بهخاطر آزادی و بداههپردازی چشمگیر در نوازندگیاش شهرت دارد؛ تا آنجا که مجلهٔ BBC Music Magazine او را «گراپلیِ موسیقی باروک» نامیده است؛ اشارهای به سبک بداههپردازانه و آزادیمحور استفان گراپلی، ویولونیست برجستهٔ جَز. مانزه فعالیت حرفهای خود را بهعنوان ویولونیستی متخصص در اجرای موسیقی با سازهای دورهای آغاز کرد. او در سال ۱۹۶۵ در لندن به دنیا آمد و نزد سایمون استندِیج و ماری لئونهارت به تحصیل پرداخت. او از همان سالهای نخست، علاقهٔ ویژهای به رهبری و هدایت گروههای موسیقی نشان داد؛ تا اینکه در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳ بهعنوان مدیر هنریِ همکار (Associate Director) آکادمی موسیقی باستانی فعالیت کرد. پس از آن، در سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷، جانشین ترِوِر پیناک بهعنوان مدیر هنری The English Concert شد. از سال ۲۰۰۶، مانزه بهتدریج فعالیت خود را در زمینهٔ رهبری ارکسترهای دارای سازهای مدرن نیز گسترش داد. او در این عرصه، دورهای بسیار موفق را با ارکستر سمفونیک هلسینگبورگ سپری کرد و از سال ۲۰۱۴ نیز با NDR Radiophilharmonie همکاری داشته است؛ ارکستری که همراه با آن، ضبطهایی تحسینشده و برندهٔ جوایز از آثار مندلسون و موتسارت ارائه کرده است. مانزه از دیرباز هنرمندی بسیار پرکار در زمینهٔ ضبط آثار موسیقایی بوده است. فعالیت ضبطی او در ابتدا عمدتاً بر موسیقی مجلسی و ارکسترال دورهٔ باروک متمرکز بود. او سرانجام در سال ۲۰۲۲، در مقام رهبر مهمان ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لیورپول (Royal Liverpool Philharmonic Orchestra)، چرخهٔ کامل سمفونیهای رالف وان ویلیامز را نیز به پایان رساند.