
Piano
.(1925 - 2015)
آلدو چیکولینی، پیانیست، از حرفهای طولانی و متنوع برخوردار بود؛ بااینحال، برای بسیاری از دوستداران موسیقی، نام او بیش از هر چیز با آثار اریک ساتی پیوند خورده است. چیکولینی هنرمندی پرکار در زمینهٔ ضبط موسیقی بود و در طول دوران فعالیتش بیش از ۱۰۰ آلبوم منتشر کرد و جوایز معتبر متعددی به دست آورد. چیکولینی در ۱۵ اوت ۱۹۲۸ متولد شد و در ناپل پرورش یافت. او در کنسرواتوار این شهر، زیر نظر پیانیستی به نام پائولو دنزا تحصیل کرد؛ دنزا خود زمانی شاگرد فروچو بوزونی بود. چیکولینی در سال ۱۹۴۲ نخستین اجرای رسمی خود را در همان شهر برگزار کرد. او در سال ۱۹۴۹ برای شرکت در مسابقهٔ لونگ-تیبو به پاریس رفت. پس از کسب جایزهٔ نخست، تصمیم گرفت در پاریس بماند و تحصیلاتش را نزد مارگریت لونگ ادامه دهد. چیکولینی در سال ۱۹۵۰ نخستین اجرای خود را در نیویورک برگزار کرد. احتمالاً از طریق لونگ بود که با موسیقی ساتی آشنا شد. چیکولینی از دههٔ ۱۹۵۰ طیف گستردهای از آثار ساتی را در برنامههای اجرایی خود گنجاند؛ از جمله قطعات بسیاری که از زمان مرگ آهنگساز به فراموشی سپرده شده بودند. این رویکرد توجه محافل آگاه و صاحبنظر موسیقی در پاریس را جلب کرد؛ از جمله توجه برخی از پیشروترین موسیقیدانان آن دوران. آنان در تفسیرهای چیکولینی از آثار ساتی عناصری را تشخیص دادند که با رویکردهای آوانگارد رایج در آن زمان همخوانی داشت، اما پیشتر نادیده گرفته شده بود. در نهایت، این امر به احیای موسیقی ساتی و ضبط نسخههای اجرایی چیکولینی برای شرکت ئیاِمآی انجامید. نخستین ضبطهای او بهمرور به آثاری پرفروش تبدیل شدند؛ چیکولینی نیز در ادامه، دو بار تمام آثار کیبوردی ساتی را ضبط کرد. بااینحال، محدود کردن رپرتوار چیکولینی به آثار ساتی، حتی با وجود شهرت فراوان این پیوند، منصفانه نیست و حق مطلب را دربارهٔ تواناییهای هنری او ادا نمیکند. چیکولینی همچنین مجموعهٔ کامل سوناتهای پیانوی بتهوون را ضبط کرد، سوناتهای موتسارت را به اجرا درآورد و بهخاطر تفسیرهایش از آثار آهنگسازان فرانسوی دیگری چون شابریه، سنسانس و فوره نیز شهرت داشت. او همچنین مفسری برجسته در اجرای آثار فرانتس لیست بود و در کنار رپرتوار تکنوازی پیانو، در زمینهٔ ادبیات کنسرتو نیز تسلط و جایگاهی ممتاز داشت. چیکولینی بهعنوان مدرس نیز از اعتبار و احترام فراوانی برخوردار بود و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ کرسی استادی پیانو را در کنسرواتوار پاریس بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۰، بهعنوان رئیس افتخاری انجمن موسیقی آلدو چیکولینی منصوب شد؛ سازمانی که با هدف حمایت و ترویج رویدادهای فرهنگی و موسیقایی در زادگاه او، ناپل، فعالیت میکرد. او در سال ۲۰۰۲ برای آلبوم «آلبوم یاناچک» و آثار تکنوازی پیانوی روبرت شومان، جایزهٔ دیاپازون دور را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ نیز جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری جوایز بینالمللی موسیقی کلاسیک به او اهدا شد. چیکولینی در اول فوریهٔ ۲۰۱۵ در خانهاش در پاریس درگذشت. ضبطی از سال ۲۰۰۰ که در آن چیکولینی و آلدو اورویتو اثر «فانتازیا کنتراپوُنتیستیکا»، کاتالوگ بوزونی ۲۵۶ب، از بوزونی را برای دو پیانو اجرا کردهاند، در آلبوم «بوزونی: آثار برای دو پیانو» که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، گنجانده شده است. ~ آنکل دیو لوئیس و کیت فینکه